Hipstamatic: Carmen 85 + Vientiane

---

In het bos met een speelgoedcamera

Zuid-Ginkel, april 2022.

Aanwijsplaten (361)

Meer aanwijsplaten

Arbogliefen en verfrune, Oud-Reemst

Oud-Reemst, april 2022.

Hipstamatic: Carmen 85 + Ina’s 1969

---

Hipstamatic: Carmen 85 + Rock BW-11

---

Mirakelman 1512

Ik had anderhalf jaar geleden al eens iets geblogd over Mirakelman en nu kwamen er weer twee exemplaren van deze comic op mijn pad. Het viel me toen ook al op wat een belabberde kwaliteit die boekjes eigenlijk hebben. Als kind heb ik dat eerlijk gezegd helemaal niet gemerkt. 

Een van de problemen is de omslag. Waar er bij veel comics extra werk aan de omslagafbeelding wordt besteed, wordt er bij Mirakelman gewoon een paginagroot paneel gepakt en dat wordt ingekleurd (waarbij het kostuum van Mirakelman telkens een andere kleur lijkt te hebben, maar daar heb ik het in mijn eerdere post al over gehad: ook hier ziet Mirakelman er weer anders uit dan in de eerdere drie boekjes die ik op de kop had getikt). 

Maar goed, ik heb er nu vijf van de zo te zien in totaal twintig stuks die zijn uitgegeven. Als ik er nog eens eentje tegenkom, zal ik hem wel kopen, maar ik denk niet dat ik actief op zoek ga.

Hipstamatic: Mary Lou 22 + Blanko BL4

---

‘Een prachtige levende machine’

[...] 

Maar precies op dat moment zagen ze een schitterende buitenlandse vrouw langskomen (‘lang en donker, uitermate sensueel, kortom een fantastische verschijning’), die met grote snelheid het plein overstak om daarna, gevolgd door Lelgoualch en zijn muzikale scheenbeen, in een steegje te verdwijnen. Na enkele ogenblikken van algehele verbijstering reageerde Picabia en vroeg hij de anderen of ze hetzelfde hadden gezien als hij, namelijk een prachtige levende machine. 

[...]

Die vrouw bleek Georgia O’Keeffe te zijn, een Amerikaanse schilderes en beeldhouwster die in gezelschap van de dichter William Carlos Williams, een goede vriend van Duchamp, langs de oostkust van Afrika reisde. 

---

Tekst uit: 

Dada uit de koffer, Enrique Vila-Matas 

Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 1995 

Vertaald uit het Spaans door Doortje ter Horst 

ISBN 90-388-8063-4

Foto’s afkomstig van:

Vintage Everyday: 30 Gorgeous Portraits of Georgia O’Keeffe Taken by Alfred Stieglitz From Between the 1910s and 1930s

RackGaki // Japanese Graffiti

Rackgaki // Japanese Graffiti from The SRK on Vimeo.

Bij het boek RackGaki // Japanese Graffiti waarover ik scheef in een eerdere post, zit ook een heel aardige dvd met een documentaire (en geweldige muziek). Ik zag dat deze film nu ook op Vimeo te vinden is, dus bij dezen.

Ode aan Esow

Op Esow geïnspireerde beschilderde steen. Esow? Ja, Esow is een Japanse graffitikunstenaar waarvan ik het werk helaas waarschijnlijk nooit in het echt zal zien, maar met een goed boek kom je een heel eind. Hieronder een foto van het oorspronkelijke werk, uit RackGaki // Japanese Graffiti. Mijn werk kan heel wat beter maar ik ben dan ook maar een amateur.

Knabbel, knabbel, muisje, wie snoept er van mijn huisje?

Hans en Grietje - Willy Schermelé. Ik heb dit boekje via Boekwinkeltjes.nl gekocht nadat ik toevallig een setje door Willy Schermelé getekende Hans en Grietje‑ansichtkaarten in handen had gekregen. 

Het boek bevat veertien kartonnen pagina’s met zes paginagrote veelkleurenillustraties en twee illustraties in vier kleuren van iets meer dan halve paginagrootte. Dit boek zonder titel, uitgever en jaartal komt waarschijnlijk uit 1940 of 1941. Er zijn verschillende dingen die opvallen. Ten eerste staat er op de voorkant geen titel, alleen een handtekening van Willy Schermelé onder aan de omslagafbeelding en ‘Nº 338-2’ links onderin. De achterkant is gelijk, aleen in plaats van het eerder genoemde cijfer staat daar rechts onderin ‘K.2384’. 

Verder staat in de tekst ‘Knabbel, knabbel, muisje, wie snoept er van mijn huisje?’, wat behoorlijk afwijkt van het rijmpje zoals we dit nu kennen: ‘Knibbel knabbel knuisje, wie knabbelt (er) aan mijn huisje?’ (zie Wikipedia), wat natuurlijk vooral gestandaardiseerd is na de opening van de Efteling. Het boek is zoals gezegd verschenen in de oorlog en ik kan me allerlei redenen indenken waarom de tekst van het rijmpje hier afwijkt (misschien waren er sowieso nog verschillende versies in omloop of mogelijk konden er geen bronnen geraadpleegd worden). Al met al is dit wel een interessant iets. Ik zag overigens dat er nog een andere versie van dit boek van Willy Schermelé bestaat, die ga ik ook proberen te vinden om te zien hoe het daarin zit. Wordt vervolgd.

De laatste fullcolourplaat uit het boek (de laatste afbeelding hierboven) zou tegenwoordig waarschijnlijk niet meer kunnen, nu iedereen in de uitgeverswereld woke is – of bang om niet voor woke te worden aangezien.

Hipstamatic: Chao-Tang + Blanko BL4

---

Digitaal fröbelwerk