Vergelijkend onderzoek

Fujicolor Superia 200 (zelfde batch als in de vorige post) in een Nikashi GX-80D, augustus 2022.

Door plastic gezien

Fujicolor Superia 200 (vervaldatum onbekend) in een La Sardina Coyote. Persoonlijk vind ik de La Sardina een beetje een lastige camera, de plastic lens is wel erg plastic (geen enkele foto wordt ooit echt scherp) en alleen foto’s van objecten dichtbij zijn een beetje aardig. Een beetje. Misschien maar eens een paar heel andere settings gebruiken. Als je zo’n camera hebt liggen, wil je ’m af en toe toch ook gebruiken.

Oude Fujicolor Superia 200

Oude Fujicolor Superia 200 in een Olympus AZ‑330 Superzoom. Ik heb het rolletje cadeau gekregen en ik ben de exacte vervaldatum helaas alweer vergeten, maar het was iets van 2016 geloof ik. Deze film levert mooie tinten op, van het soort dat je bij digitale camera’s eigenlijk alleen kunt benaderen. Alle foto’s gemaakt in juni 2022 in en rond Zeist.

Al onze totems zijn tijdelijk

Vergankelijkheid gefotografeerd met Olympus Trip en omgekeerde (redscale) Fujicolor Superia 200, geschoten op ISO 50. Didam/Zevenaar, april 2020.