Yet Another Koortsdroom

Mixed media, december 2025.

Oorzaak en gevolg

Fantasmagorieën

In de categorie recente koortsdromen hebben we ook nog de volgende locatie in de aanbieding: de Duinstraat op Scheveningen. Ik ben hier als jonge jongen wel af en toe geweest maar ook hier geen idee waarom zo’n plek ineens opduikt in een hardnekkige droom terwijl er daarvoor geen trigger lijkt te zijn. Maar goed, ik was in de buurt en als rechtgeaarde schimmenjager heb ik ook van deze plek wat foto’s gemaakt waarop vervolgens ook niks bijzonders te zien is. Wat een verrassing. Maar ja, waar zouden we zijn zonder thètagolven, nietwaar? Niet in de Duinstraat in elk geval.

Inderdaad, sommige van deze foto’s zouden waarschijnlijk nooit zijn gemaakt door wie dan ook als ik in januari geen griep had gehad. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen.

De wankele tijd (2)

Als vervolg op een eerdere post: 

De Haagse Mackaystraat anno 1995 ↑ versus de situatie in 2024 ↓. 

Here be feverish madness.

Bron foto 1.

De wankele tijd

Op de vleugels van koortsdromen kom je op de vreemdste plaatsen. Zoals deze, de Mackaystraat in Den Haag, het moet ergens tussen 1965 en 1975 geweest zijn. Ik weet dat ik er toen geweest ben en ik weet dat mijn ouders me daar liever niet zagen. Inmiddels is de omgeving op een ongekende manier veranderd, zie de screenshot helemaal onderin of anders hier. 

Toentertijd was het een mysterieuze plek, een doodlopende straat met daarachter in alle richtingen een soort niemandsland. Als je er niets te zoeken had, kwam je er ook niet. Waarom ik nu, meer dan een halve eeuw later, van deze plek droom terwijl ik inmiddels al decennialang aan de andere kant van het land woon, is me een raadsel. En het was een koortsdroom van het kaliber: ik blijf deze hele nacht hangen, ik kleur de daaropvolgende dag en de volgende nacht help ik je nog steeds herinneren. Uitermate bizar.

De foto’s hierboven zijn afkomstig van het Haags Gemeentearchief. Daar vind je nog meer foto’s van deze plek, maar helaas geen downloadbare plaatjes uit de laten jaren zestig, de periode dat ik hier waarschijnlijk wel eens geweest ben. Vraag me niet waarom of wanneer dat precies was, mijn geheugen uit die tijd is notoir slecht. Het plaatje hieronder is een uitgeknipt detail uit foto 3 hierboven. Ik heb de man uitgeknipt omdat hij een soort kenmerkende verzonken pose heeft, iets wat je voor mijn gevoel toen zag en tegenwoordig niet meer. De screenshot helemaal onderin is van Google Street View. Ik heb op die plek behalve oude geesten niets meer te zoeken denk ik, maar toch, als ik weer eens in de buurt ben, zal ik een recent plaatje schieten voor de gemoedsrust.

1930

Hey, Samoa warrior, You’re here, smiling, All seems well. 
Your son’s here too, Thriving, like I will After some rest. 
 Need my feet up. 
 Lots of men here with Lots of backgrounds. Differences unseen by most. 
By the way, I know You’re no Samoa native, No warrior true. 
But labels stick for now.

Phylis is op retraite

Phylis is op retraite, mixed media, 2016.

De schimmenstad ontvlucht

Regressie

Ik heb je oorbellen niet kunnen vinden, Semi. Je hebt ze sowieso maar twee keer gedragen maar jij hebt er niets meer aan en ik had ze graag bewaard bij je foto. Maar wat er niet is, is er niet.

Je bent in de tijd verdwenen en al wat ik heb zijn slechte foto's. Ze worden ook steeds vager, en met de herinnering is het al niet veel beter. Moet je daar ontevreden over zijn? Eigenlijk heb je helemaal geen keuze, wat er is, is er en meer is het niet.

Als het lastig wordt, kruipen jullie als een kreeft in een slakkenhuis, zei je. Alsmaar dieper tot alles donker wordt. Ik denk niet dat we daar iets aan kunnen doen, ik betrap mezelf er ook op. En hier in de moerasdelta lopen we dan massaal ingekapseld en met lege ogen langs elkaar heen. Zijn we al zo lang erfelijk belast? Gelukkig valt een traan meer of minder niet op met al dat vocht.

Nooit kom ik meer op jouw werelddeel, Semi. De onttovering heeft zijn werk gedaan, dus mijn toverdoos blijft aan mijn kant van de zee. Maar ook hier oxideert het ijzer, al is de roest anders. Meer vocht, minder warmte. En ook hier zijn er koortsdromen. Daar moet ik het maar mee doen.