03 mei 2019
Het martelaarken
Zij voederden een geslagen uur aan een klein telloorken. Henriken kreeg het al op zijn zenuwkens als hij de pap maar zag, werd met den dag bleeker, en met den nacht sliep hij slechter. De stoelgang werd wit en hard als oude stopverf, elken avond moesten ze hem sneekens sunlightzeep opsteken. Ja, met geweld, hun hart bloedde. Het kind lag op zijn buiksken op Mans’ weidschen schoot, Dolfken trok de billekens open en neep smartelijk zijn oogen toe, terwijl Mans het kogeltje zeep in het darmke duwde. Dan neep Dolfken de billekens toe, trok zijn oogen open en zong volhardend tegen het harteloos kelen van het kind op, tot de sunlight overwon. Dan werd het martelaarken op zijn potje gezet. Zij zaten er geknield bij, moedigden aan tot duwen en lachten zegepralend om elk deeltje buit. Eindelijk stonden zij recht met het potje en beschouwden lang met diepe voldoening de giften waarvan zij het kind hadden bevrijd.
We kunnen rustig stellen dat er zo niet meer geschreven wordt. Misschien is er zelfs bijna nooit zo geschreven als in Het kind (1939) van Gerard Walschap, niet alleen voor wat betreft het taalgebruik maar zeker ook als het gaat om het onderwerp en de manier waarop e.e.a. beschreven wordt.
In mijn exemplaar, voor € 1,50 gescoord bij een kringloopwinkel in Scheveningen, staat voorin met pen Verboden lectuur geschreven. De boeken van Walschap stonden dan ook op de index. Onweerstaanbaar dus.
Gerard Walschap, Het kind
Onze Tijd
Uitgeverij A. Manteau N.V. Brussel
Nijgh & Van Ditmar N.V. Rotterdam
(zonder jaartal)
We kunnen rustig stellen dat er zo niet meer geschreven wordt. Misschien is er zelfs bijna nooit zo geschreven als in Het kind (1939) van Gerard Walschap, niet alleen voor wat betreft het taalgebruik maar zeker ook als het gaat om het onderwerp en de manier waarop e.e.a. beschreven wordt.
In mijn exemplaar, voor € 1,50 gescoord bij een kringloopwinkel in Scheveningen, staat voorin met pen Verboden lectuur geschreven. De boeken van Walschap stonden dan ook op de index. Onweerstaanbaar dus.
Gerard Walschap, Het kind
Onze Tijd
Uitgeverij A. Manteau N.V. Brussel
Nijgh & Van Ditmar N.V. Rotterdam
(zonder jaartal)
27 april 2019
26 april 2019
25 april 2019
24 april 2019
23 april 2019
Arbogliefen en vervaagde viltstift
22 april 2019
Triviaal onbehagen
20 april 2019
19 april 2019
De paaltjeslobby verricht goed werk (2)
“Bij herinrichting van het centrum zou het uitgangspunt moeten zijn dat het gebruik van de openbare ruimte zoveel mogelijk gereguleerd wordt door de inrichting zelf. Door het gebruik van eenduidige materialen voor de verschillende (weg)functies is deze basis inmiddels aanwezig. Op plekken waar toch paaltjes en bebording nodig zijn, zouden ze uniform moeten zijn en in lijn met het overige meubilair. Reclame-uitingen kunnen meer gestructureerd worden. Wij stellen ons een rustig straatbeeld voor; met een heldere huisstijl van mooie materialen, een sobere terughoudende vormgeving en terughoudend kleurgebruik; minder is meer. Hierdoor zullen de kwaliteiten die in Zevenaar aanwezig zijn, zoals markante gebouwen, historische panden en prettige pleinruimtes het beeld gaan bepalen in plaats van de gebods- en verbodsborden, fietsen en inrichtingselementen.”
Uit: Inspiratiedocument opwaardering openbare ruimte centrum Zevenaar (pdf)
Of hoe je meerdere keren geld kunt verdienen aan paaltjes: eerst door ze te plaatsen, vervolgens door in een Inspiratiedocument te signaleren dat er een wildgoei aan paaltjes is en daarna door ze te verwijderen of te vervangen door meer uniforme exemplaren.
Zie ook: De paaltjeslobby verricht goed werk (december 2018)
Of hoe je meerdere keren geld kunt verdienen aan paaltjes: eerst door ze te plaatsen, vervolgens door in een Inspiratiedocument te signaleren dat er een wildgoei aan paaltjes is en daarna door ze te verwijderen of te vervangen door meer uniforme exemplaren.
Zie ook: De paaltjeslobby verricht goed werk (december 2018)
Abonneren op:
Posts (Atom)