13 april 2022
12 april 2022
‘Een prachtige levende machine’
Maar precies op dat moment zagen ze een schitterende buitenlandse vrouw langskomen (‘lang en donker, uitermate sensueel, kortom een fantastische verschijning’), die met grote snelheid het plein overstak om daarna, gevolgd door Lelgoualch en zijn muzikale scheenbeen, in een steegje te verdwijnen. Na enkele ogenblikken van algehele verbijstering reageerde Picabia en vroeg hij de anderen of ze hetzelfde hadden gezien als hij, namelijk een prachtige levende machine.
[...]
Die vrouw bleek Georgia O’Keeffe te zijn, een Amerikaanse schilderes en beeldhouwster die in gezelschap van de dichter William Carlos Williams, een goede vriend van Duchamp, langs de oostkust van Afrika reisde.
Tekst uit:
Dada uit de koffer, Enrique Vila-Matas
Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 1995
Vertaald uit het Spaans door Doortje ter Horst
ISBN 90-388-8063-4
Foto’s afkomstig van:
Vintage Everyday: 30 Gorgeous Portraits of Georgia O’Keeffe Taken by Alfred Stieglitz From Between the 1910s and 1930sRackGaki // Japanese Graffiti
Rackgaki // Japanese Graffiti from The SRK on Vimeo.
Ode aan Esow
10 april 2022
Knabbel, knabbel, muisje, wie snoept er van mijn huisje?
Het boek bevat veertien kartonnen pagina’s met zes paginagrote veelkleurenillustraties en twee illustraties in vier kleuren van iets meer dan halve paginagrootte. Dit boek zonder titel, uitgever en jaartal komt waarschijnlijk uit 1940 of 1941. Er zijn verschillende dingen die opvallen. Ten eerste staat er op de voorkant geen titel, alleen een handtekening van Willy Schermelé onder aan de omslagafbeelding en ‘Nº 338-2’ links onderin. De achterkant is gelijk, aleen in plaats van het eerder genoemde cijfer staat daar rechts onderin ‘K.2384’.
Verder staat in de tekst ‘Knabbel, knabbel, muisje, wie snoept er van mijn huisje?’, wat behoorlijk afwijkt van het rijmpje zoals we dit nu kennen: ‘Knibbel knabbel knuisje, wie knabbelt (er) aan mijn huisje?’ (zie Wikipedia), wat natuurlijk vooral gestandaardiseerd is na de opening van de Efteling. Het boek is zoals gezegd verschenen in de oorlog en ik kan me allerlei redenen indenken waarom de tekst van het rijmpje hier afwijkt (misschien waren er sowieso nog verschillende versies in omloop of mogelijk konden er geen bronnen geraadpleegd worden). Al met al is dit wel een interessant iets. Ik zag overigens dat er nog een andere versie van dit boek van Willy Schermelé bestaat, die ga ik ook proberen te vinden om te zien hoe het daarin zit. Wordt vervolgd.
De laatste fullcolourplaat uit het boek (de laatste afbeelding hierboven) zou tegenwoordig waarschijnlijk niet meer kunnen, nu iedereen in de uitgeverswereld woke is – of bang om niet voor woke te worden aangezien.
09 april 2022
08 april 2022
07 april 2022
06 april 2022
05 april 2022
Abonneren op:
Posts (Atom)