Hipstamatic: Alexander 35 + Nor'Shor 72

The Great North Wood, Tim Bird

The Great North Wood van Tim Bird is moeiteloos een van de mooiste strips die ik de afgelopen maanden heb gelezen. Zeker als je net als ik een beetje melancholisch bent aangelegd, zul je dit op waarde weten te schatten. Bird beschrijft het vervliegen van de tijd zonder ooit in een misnoegde toon te vervallen. Het is zoals het is, en daar moeten we het mee doen. De magie blijft toch wel. Zoiets.

Geïnteresseerden kunnen trouwens ook terecht bij The Sense of Place Podcast, episode 7: Comic Books, Psychogeography & The Great North Wood ft. Tim Bird.

Jan Patat: de lachende frietzak

frituurwereld.nl: VPRO-journalist Elja Looijestijn maakte de reportage “Mysterie van de lachende frietzak”. Voor de podcast ging zij op zoek naar de herkomst van Jan Patat. Het bekende cafetaria-stoepbord van het frietmannetje groeide online uit tot een soort cultfiguur. Maar zelfs kenners weten niet waar hij vandaan komt.

Bovenstaande foto is gemaakt in Nijmegen, juni 2025.

NPO Luister Podcast Festival 2025: Missie Klassiek Inside

NPO Luister Podcast Festival 2025 

Missie Klassiek Inside 

TivoliVredenburg 

23 maart 2025

Bonus:

NPO Luister Podcast Festival 2025: De Stemming van Vullings en Van der Wulp

NPO Luister Podcast Festival 2025 

De Stemming van Vullings en Van der Wulp 

TivoliVredenburg Utrecht

23 maart 2025

Bonus:

Nooit Geweten 💯

Teun Duynstee tijdens de live-opnamen van de honderdste aflevering van de podcast Nooit Geweten, Bibliotheek Neude, Utrecht, 17 november 2024. Is dat überhaupt wat, zo’n event rond een podcast­aflevering? Ja, dat is wat. We kunnen rustig stellen dat het zelfs ontzettend tof was.

Morgue

In de eerste aflevering van de Poëziepodcast met als gast Menno Wigman hoorde ik zijn vertaling van het gedicht Kleine Aster (1912) van de Duitse dichter Gottfried Benn. Het is zeker twintig jaar geleden dat ik de Duitse versie van dit gedicht las en net als toen was ik ook nu van de Nederlandse versie zeer onder de indruk. Het oorspronkelijke gedicht gaat als volgt: 

Ein ersoffener Bierfahrer wurde auf den Tisch gestemmt.

lrgendeiner hatte ihm eine dunkelhellila Aster

zwischen die Zähne geklemmt.

Als ich von der Brust aus

unter der Haut

mit einem langen Messer

Zunge und Gaumen herausschnitt,

muß ich sie angestoßen haben, denn sie glitt

in das nebenliegende Gehirn.

Ich packte sie ihm in die Brusthöhle

zwischen die Holzwolle,

als man zunähte.

Trinke dich satt in deiner Vase!

Ruhe sanft,

kleine Aster!

M’n gedachten namen een vreemde wending. Gottfried Benn had in een lijkenhuis gewerkt, wat de insteek een beetje verklaart, en ik dacht, waar ken ik dat toch van? Na wat peinzen was er ineens een oh ja. 

In een grijs verleden, toen in nog in Den Haag woonde, heb ik daar bij De Slegte een boek gekocht over de Sloveense kunstschilder Jože Tisnikar. Ook deze man heeft in een mortuarium gewerkt en wist die ervaring op een bijzondere manier te verwerken. Zie bijvoorbeeld dit:

Sommige mensen zullen het misschien morbide vinden maar ik vind het troostende kunst. Het idee dat er in de kille en onverschillige kosmos zoiets bestaat als lichtpuntjes van onbaatzuchtig medeleven. Ook in het aardse tranendal is soelaas te vinden. Ook in Mordor groeien bloemen. 

De Nederlandse versie van Kleine Aster, vertaald door Menno Wigman: 

Een verzopen bierbezorger werd op de tafel gehesen. 

Iemand had een donkerlichtlila aster 

tussen zijn tanden geklemd. 

Toen ik vanuit de borstkas 

onder de huid 

met een lang mes 

tong en gehemelte uitsneed, 

moet ik haar aangestoten hebben, want ze gleed 

in de aangrenzende hersenen. 

Ik bedde haar in zijn buikholte 

tussen de houtwol 

toen hij werd dichtgeregen. 

Drink je dronken in je vaas! 

Rust zacht, 

kleine aster!

Gottfried Benn

Jože Tisnikar © Večer

Menno Wigman Foto: Bianca Sistermans/De Beeldunie

“Er luistert toch niemand”

“Een kamer in het verleden. In het najaar van 2010 verbleven vijftien proefpersonen, die allen het woord als voertuig van hun gedachten en gevoelens hanteren, een week lang in een drijvende bungalow, aangemeerd aan een onbewoond eiland in het Lauwersmeer. Vijftien schrijvers, cabaretiers, denkers en dichters werden er eenzaam opgesloten, zonder enige vorm van elektronische communicatie met de buitenwereld. Alleen De Avondenrecorder stond hen ter beschikking, waarop zij hun belevenissen en bespiegelingen inspraken.”

Radioverslag van Menno Wigman (1) 

Radioverslag van Menno Wigman (2) 

Radioverslag van Menno Wigman (3) 

Radioverslag van Menno Wigman (4) 

Menno Wigman maakt de balans op

NPO Podcast Event 2023

NPO Podcast Event 2023, TivoliVredenburg, Utrecht, 14 mei 2023. De foto’s variëren van ‘best aardig’ tot ‘niet heel best’ maar ze zijn dan ook niet bedoeld als creatieve hoogstandjes, maar eerder als souvenirs aan een erg leuke dag die voor herhaling vatbaar is. En dat was het.

Foto 2, 3, 4, 5: De Stemming van Vullings en Van der Wulp 

Foto 6: De Dag met Elisabeth Steinz (foto) en Marco Geijtenbeek 

Foto 7 en 8: Nooit Meer Slapen met Femke van der Laan en gast Arnon Grunberg

Dwalend door het afval

Aleister Crowley: Wandering the Waste van Martin Hayes (auteur) en Roy Huteson Stewart (illustrator), dat is me nogal wat. Als je deze graphic novel goed wilt lezen, ben je even zoet, en dat is mooi natuurlijk. Het ziet eruit als het werk van jaren en als je de verklarende opmerkingen aan het eind van het boek leest, wordt duidelijk dat dit een complex project is geweest. Er zit ontzettend veel research in. 

Het werk van R.H. Stewart is smullen, deze samenwerking heeft zijn vruchten afgeworpen. Als ik sterren zou geven, zouden dat er vijf zijn. Dus laat ik maar eens sterren geven: ⭐⭐⭐⭐⭐

Ik kwam er trouwens pas na aankoop achter dat dit een beperkte gesigneerde oplage van 111 exemplaren is, met een extra handtekening van Crowley-kenner Richard Kaczynski, die het voorwoord heeft geschreven.

Als je geïnteresseerd bent in Aleister Crowley kan ik trouwens ook van harte de aflevering City of the Beast: Aleister Crowley’s London uit de podcastreeks Bureau of Lost Culture aanbevelen. Dat is sowieso een bijzonder beluisterenswaardige podcast.

♫ Blinde vlekken, twee ♪

Ik was aan het luisteren naar het VPRO Marathoninterview met Liesbeth Koenen (drie keer één uur) uit 1994 en daarin kwam dit muziekje langs.

 

Erg leuk, en net als dat interview kende ik dit nummer uit 1991 ook niet, terwijl ik er toch bij was in die jaren. Nou ja, ingehaald.

---

Hebban olla vogala (Wikipedia)

{{Information |Description=Fragment famous old Dutch text "Hebban olla vogala" |Source=Personal collection of Paul Kempeneers |Date=11th century |Author=Unknown |Permission=Copyright expired |other_versions= }}