სტეფანწმინდა

En nog zo’n leuke verrassing op de deurmat, mijn eerste kaart uit Georgië. Maar de echte verrassing kwam pas toen ik de kaart omdraaide.

Maarten van Rossem zei het al eens: sommige postzegels zijn echte kunstwerkjes. Als je deze twee mooi zou uitvergroten, zou je ze zo aan de wand kunnen hangen. Moet je wel weten wie die mensen zijn natuurlijk. Ehh, de man links is Mitrophane Lagidze, een Georgische zakenman en founder of ‘Lagidze Waters’, zie bijvoorbeeld hier en hier. De vrouw rechts is Bertha von Suttner, de eerste vrouw die de Nobelprijs voor de Vrede heeft ontvangen. Met die tweede aan de muur speel je het echt veilig natuurlijk. 

Met dank aan Nataliya.

“Mount Repose”, Natchez, Miss.

Built in 1824. A perfect example of an early plantation house. The house and lands are still in the possession of the descendants of the original owners, John Bisland, who was granted the land by the Spanish Crown in 1782, and his son William, who built the house. Wm. Bisland, an ardent admirer of Henry Clay, planted in 1824, an avenue of live oaks in front of Mt. Repose which was to be opened when Clay was elected President. As Clay three times met defeat, the avenue was never used.

Fraaie oude kaart van Mickey uit de VS via Postcrossing. De afzender heeft ’m in een antiekwinkel gevonden en weet niet hoe oud de kaart is, maar it finally gets to be mailed. Mooi.

Mount Repose (Natchez, Mississippi) 

John Bisland 

Henry Clay

Péchés mignons

Het moet toch gauw twee decennia geleden zijn dat ik voor het eerst Face à la mer hoorde tijdens een verblijf in Zwitserland. Ik heb toen de cd gekocht waarop dit nummer staat en sindsdien heb ik deze twee nummers van de cd steeds weer opnieuw herontdekt. A joy forever en al dat soort dingen.

Calo 

Passi

Hipstamatic: Bodhi SW + Cinzano 36

---

Never born, never died.

Bezigheidstherapie, losjes gebaseerd op de onderstaande twee afbeeldingen. 

Ja, ik weet dat Bhagwan en Osho twee verschillende benamingen zijn en dat overlap tussen de fasen anachronistisch overkomt. Ja, ik weet dat de mala later niet meer gebruikelijk was. Ja, ik weet dat de mala eigenlijk 108 kralen heeft (deze versie is gemaakt van een in de praktijk gedragen mala). Ja, ik heb sanyassins gekend in mijn nabije omgeving. Ja, ik heb boeken van Bhagwan Shree Rajneesh/Osho gelezen. Ja, ik heb Wild Wild Country gezien op Netflix. Ja, ik heb De droom van mijn moeder van Maroesja Perizonius gelezen. Nee, het beeldje is niet respectloos, het is speels bedoeld met mezelf als enige doelgroep. 

Foto 2: sannyas.wiki

Foto 3: Learning Religions (Bettmann Archive/Getty Images) 

Embed from Getty Images

Hipstamatic: Carlson C + Cinzano 36

---

De magische kijkdoos

April 2023.

Hipstamatic: Bodhi SW + Queen West

---

Aanwijsplaten (423)

Meer aanwijsplaten

Hipstamatic: Tequesta + Laser CMYK

---

Tuinleven

April 2023.

Offerplaats

Ik stuurde gisteren mijn locatie plus een foto van die locatie aan iemand door. Per direct kreeg ik onbedoeld de titel voor deze foto teruggestuurd. “Offerplaats?” Ja, raak. 

Groessen, 6 april 2023.

Hanalogital Agate (1)

Volgens verschillende berichten is de lente weer begonnen dus ik dacht: laat ik weer eens wat experimenteren met film. De foto’s die je hier ziet, zijn gemaakt met een kleurenrolletje dat is behandeld met Hanalogital Agate, een zogenaamde experimentele filmsoep. 

Ik moet zeggen dat ik het resultaat van de eerste rol erg aardig vind. Deze zijn geschoten met een Olympus AZ‑330 Superzoom, een camera die een hoop kan hebben. Ik heb nog twee rollen, de volgende gaat in elk geval in een andere camera, want je wilt toch etc. Deze foto’s zijn allemaal gemaakt in Groessen, april 2023. Wordt vervolgd.

---

“The Manx Cat really can be classed as a monstrosity”

Elk excuus om een plaatje van een kat te plaatsen is natuurlijk een goed excuus. Hierboven zie je Silverwing, een Manx-kat. De foto is van 1902 en geleend van Wikipedia. Bij de foto-info staat: “Silverwing has won many prizes, and calls forth great admiration whenever exhibited.” 

Toch was in die tijd niet iedereen gecharmeerd van dit kattenras. Net een paar jaar voordat deze foto het licht zag, was dit stukje semi-wetenschappelijk proza gepubliceerd: 

THE MANX CAT. 

The Manx Cat differs from the ordinary cat only in being tailless, or nearly so, the most choice families not having any tail at all. If they have a short rudimentary tail it should be boneless; but sometimes they have short, thin, twisted tails, or tails in the shape of a knob. Some Manx Cats, however, have very long tails, even ten inches in length. The hind legs are proportionately longer and somewhat heavy, which gives the cat when running or jumping somewhat of the action of a rabbit; but this is more imaginary than real, and the supposed similarity is due rather to the character of the tail. Most Manx Cats are rather smallish, with a head small for their size, set on a thick and long neck. The eyes are large, round, and full. The ears are medium-sized, rounded at the apex, and hairless within. The Manx Cat varies in color, running to Tabbies and all the mixed colors. A white Manx Cat is practically unknown, and black ones are excessively rare. The Manx Cat really can be classed as a monstrosity, having been developed probably by the interbreeding of some freak of nature in the form of a cat which inhabited the Island of Man at an early period. An ordinary cat can easily be rendered tailless if operated on at a young age; and as this is often done, especial attention should be paid to see that the absent tail is natural and that there is no scar as evidence of operative interference, or, as such things are called in dog shows, “faking.” 

De tekst komt uit de uitgave The cat, a guide to the classification and varieties of cats and a short treatise upon their care, diseases, and treatment van Rush Shippen Huidekoper, M.D. (New York, D. Appleton and company, 1895). Extreem lange boektitels waren vroeger geen uitzondering, al was het maar om de diepgang van je onderzoek nog even in te wrijven. Je ziet het een enkele keer nog wel eens terug als grappig bedoeld anachronisme. Overigens zijn heruitgaven van dit boekje nog steeds te koop.

Niet om te jij-bakken, maar ik heb toch even een fotootje van dr. Huidekooper opgezocht (bron).

Een Manx-cat mag dan een monstrosity zijn, als ik zou moeten kiezen tussen Silverwing en Huidekooper, zou ik wel weten welke foto ik aan de muur zou hangen.

Suchbild

Interessante kaart via Postcrossing van Burghard uit Duitsland maar waar kijk ik nu eigenlijk naar? Ik ben er nog steeds niet uit. Oordeel zelf.