JP-2437846

Woman with Shopping – Ron Mueck

Een zeer fraaie kaart op de deurmat, met een ongekend verhaal op de achterkant. Het gaat helaas te ver om dat verhaal hier te delen want privacy, maar voor mij was dit wel een vliegende kennismaking met dit werk en deze kunstenaar. Thank you, Izumi!

“De kerk van Moerdijk waar het beeld van O.L.Vrouw van Fatima voorgoed zal blijven”

Datering: 1958 

Type foto: Prentbriefkaart

Bron: Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven > BM-Z054 Beeldmateriaal Franciscanessen van Dongen

In 1957 werd een in Portugal vervaardigd kopiebeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima in de nieuwe Stephanuskerk in Moerdijk geplaatst. Dit leidde tot een snelle groei van de Mariaverering, met jaarlijkse Fatima-dagen op 12 en 13 oktober, die veel pelgrims trokken.

Het cultusbeeld van O.L. Vrouw van Fátima, 1994. Foto J. van Eijken. Bron: Bedevaart en Bedevaartplaatsen in Nederland.

De Stephanuskerk is in 2013 aan de eredienst onttrokken en gesloopt. De bedevaart en het beeld zijn verhuisd naar de Sint-Bartholomeuskerk in Zevenbergschen Hoek. De traditionele Fatima-dagen blijven bestaan, maar vinden nu dus plaats in Zevenbergschen Hoek, waar het beeld een nieuwe, prominente plek heeft gekregen binnen de lokale parochie. 

Zie ook de pdf H. Stephanuskerk te Moerdijk: cultuurhistorische en ruimtelijke verkenning (januari 2011) in de Bossche Encyclopedie voor diepgravende informatie over de Stephanuskerk. Interessant leesvoer met heel aardige foto’s.

Hameter, hoffotograaf

We zien een ovaal geknipt portret van een meisje met haar haar in een vlecht over één schouder. Ze draagt donkere kleding en om haar hals hangt een kettinkje met een hangertje.

In het gestempelde ateliermerk lezen we ‘Hameter Hoffotograaf’ en ‘Dordrecht’. Er zijn meerdere fotokaarten en kabinetfoto’s in omloop met het stempel ‘Hameter, Dordrecht’ en de vermelding ‘Hameter hoffotograaf’, wat deze lezing van het stempel bevestigt.

De achterkant van de foto heeft de standaard ansichtkaart­bedrukking met deelstreep. Deze bedrukking met deelstreep is vrijwel zeker van ná 1905; kaarten zonder deelstreep (met blanco achterkant) zijn doorgaans ouder.

De Dordtse fotograaf Henricus Jacobus Tollens werkte in zijn beginjaren bij Johann Georg Hameter. Hameter overleed op 1 januari 1885; Tollens zette het voormalige Hameter-atelier in 1890 voort. Daarmee was Hameter al vóór 1885 een gevestigde naam in Dordrecht, wat verklaart hoe de naam/zaak in latere decennia kon blijven voortbestaan of als handelsnaam kon worden gebruikt. Fotografisch bedrijf J.G. Hameter blijft tot in de jaren zeventig van de twintigste eeuw een begrip in Dordrecht.

Advertenties:

De Peel- en Kempenbode 27‑08‑1898

De Maasbode 14‑02‑1913

Dordrechtsche Courant 20‑04‑1943

De Maasbode 07‑07‑1945

Door de jaren heen

Twee portretten van een onbekende man

We hebben twee studioportretten van Atelier Burgers, Steenstraat 84 in Arnhem. De foto’s komen niet alleen uit dezelfde studio, maar vertonen ook sterke overeenkomsten, dus we hebben ze naast elkaar gelegd om ze beter te kunnen vergelijken. Op basis van gezichts­kenmerken, houding en fotografische stijl lijkt het zeer waarschijnlijk dat het om dezelfde persoon gaat, met een verschil van enkele jaren tussen de opnames.

Beide portretten tonen een jonge man met een stevige kaaklijn, rechte neus, smalle lippen en licht uitstaande oren. Zijn haar is kort, golvend en staat iets omhoog. Op beide foto’s is het kapsel vrijwel identiek gestyled. Ook zien we op beide beelden dezelfde serieuze, directe blik naar de camera: in beide gevallen een ontspannen maar zelfbewuste pose. De lichaamsbouw is slank tot atletisch, met vergelijkbare schouderbreedte en armhouding.

Links zien we een eenvoudiger, enkelrijig pak met twee knopen en een bescheiden stropdas; rechts een chiquer, dubbelrijig pak met vier knopen, pochet en een iets bredere das. Dit wijst op een latere mode, circa 1925‑1930.

Op de achterkant vinden we de bekende ansichtkaartdruk en, zoals al gemeld, de studionaam Atelier Burgers, Steenstraat 84, Arnhem. Dit fotografisch atelier was actief in de eerste helft van de 20e eeuw, vermoedelijk vanaf de jaren 1910 tot in de jaren 1930. Er zijn meerdere portret­kaarten en studio­foto’s bewaard gebleven met deze naam, maar gedetailleerde biografische gegevens over de fotograaf ontbreken vooralsnog.

Op platforms als Delcampe.net en Catawiki duiken af en toe portretkaarten op met de vermelding Atelier Burgers, Arnhem. Ook in kranten uit die periode is het atelier duidelijk aanwezig:

1. Arnhemsche Courant, 20‑08‑1921 

2. Arnhemsche Courant, 03‑03‑1922 

3. Arnhemsche Courant, 29‑02‑1924

Velleper ansichtkaart

We hebben een ansichtkaart, maar wat zien we allemaal?

Voorkant (afbeeldingskant)

Velp – Beekhuizen
De afbeelding toont een ansichtkaart van het verdwenen Hotel Beekhuizen in Velp. Het hotel werd in 1844 gebouwd op het landgoed Beekhuizen en had een Zwitserse chaletstijl. Tegenwoordig staat er op dezelfde locatie een modern Boutique Hotel Beekhuizen. Het hotel ligt midden in Nationaal Park Veluwezoom, een gebied van circa 5.000 hectare met heuvels, bossen en heidevelden.

In het Gelders Archief is een bijna identieke foto te vinden, met een uitgebreider begeleidend verhaal.¹ De omgeving is veelvuldig bezongen door dichters als Elizabeth Maria Post² en François HaverSchmidt³ (Piet Paaltjens).

Achterkant (adreskant)

De kaart is gemarkeerd als BRIEFKAART (CARTE POSTALE) in rode hoofdletters bovenaan, gevolgd door de aanduiding Algemeene Postvereeniging (Union postale universelle). Een verticale rode lijn verdeelt de kaart in twee helften: links voor de afzender, rechts voor het adres en de postzegel.

De postzegel is een rode Nederlandse cijferpostzegel van 1 cent (1899), afgestempeld Velp, 15 juli 1906.

Het adres is handgeschreven (mogelijk in potlood):
Den Heer L. Rosseel Jr⁴
Den Haag, Honsholredijkstraat 175⁵

Afzendergedeelte: linksboven een stempel A .37. en een aankomststempel ’s‑Gravenhage, 16 juli 1906.
De voorgedrukte velden voor naam, adres en plaats zijn niet ingevuld. De handtekening van de afzender is onleesbaar.

Drukker: onderaan staat vermeld: Dr. Trenkler Co Leipzig 1906 Vlp. 7 — een bekende Duitse uitgever van prentbriefkaarten.⁶

De kaart toont lichte verouderingssporen zoals verkleuring en vlekjes, passend bij het vroege 20e-eeuwse karakter.

Voetnoten

1. De tekst bij de afbeelding in het Gelders Archief bevat een aardig fragment:
   “Op 10 november 1980 werd het hotel door een dakbrand opnieuw zwaar beschadigd. Twee jaar later brandde de rest af. De kelder staat nog als een soort bunker midden in het bos.” Hoe de situatie rond dit bunkerachtige artefact nu is, is niet bekend. (Laatst gewijzigd: 8 september 2025.)

2. “Elizabeth Maria Post (1755‑1812) kon Biljoen en Beekhuizen zo vaak bezoeken als ze wilde. Zij woonde in Velp en had van Van Spaen de sleutel van een van de tuinhuisjes op Beekhuizen gekregen, om er in stilte te kunnen werken.” Uit: Gezangen der liefde – Dichteres Elizabeth Maria Post over Beekhuizen.

3. De naam HaverSchmidt wordt met twee hoofdletters geschreven omdat het eigenlijk een samengestelde achternaam zou zijn. De spelling werd zo gekozen om de historische oorsprong te benadrukken, hoewel de officiële geboorteakte alleen Haverschmidt (met een kleine s) vermeldt. Zie De namendetective.

4. In het Adresboek 1900‑1901, ’s‑Gravenhage vinden we op pag. 465: Rosseel, L. – brievenbesteller, Hondsholredijkstr. 175.
   

   De L. Rosseel die enkele jaren later het dagblad Land en volk haalde omdat hij “35 jaren in dienst der Posterijen” was, is naar alle waarschijnlijkheid dezelfde man. Overigens moeten we niet vergeten dat onze kaart geadreseerd is aan L. Rosseel Jr.

5. Tegenwoordig de Honselersdijkstraat; zie denhaag.wiki. De spelling Hondsholredijkstraat, met extra d, zoals in het Adresboek 1900‑1901, lijkt een incidentele variant of typografische vergissing in de gemeentelijke documenten. Er zijn geen bronnen die deze vorm bevestigen als officiële naam.

6. Dr. Trenkler & Co. zijn we al eens tegengekomen bij een andere bespreking van een ansichtkaart uit Velp. Zie aldaar.

Velp, Kerkstraat

We hebben een ansichtkaart, maar wat zien we allemaal?

Voorkant (afbeeldingskant)

Afbeelding:
De afbeelding toont een ingekleurde prentbriefkaart van de Kerkstraat in Velp (Gelderland), vermoedelijk uit het begin van de 20e eeuw. De statige laanstructuur met bomen die we op de kaart zien, is weinig veranderd. De villa’s op de ansichtkaart lijken overeen te komen met de huidige panden aan de Kerkstraat rond nummer 34.

Gedrukte tekst:
VELP Kerkstraat
Dr. Trenkler & Co., Leipzig – Nachdruck verboten.

Dr. Trenkler & Co. uit Leipzig werd in 1894 opgericht door Bruno Trenkler, een chemicus die zich specialiseerde in grafische reproductietechnieken. Het bedrijf stond bekend om zijn ansicht­kaarten, foto­reproducties, reclame-uitingen, catalogi en zelfs drukplaten. Rond 1909 werkten er meer dan 700 mensen in de fabriek aan de Eichstädtstraße in Leipzig, met een indrukwekkend machinepark van circa 130 persen. Zie onder meer de website van de Vereniging Documentatie Prentbriefkaarten (VDP) en Wikipedia (Duitse editie).

Handgeschreven tekst:
Lieve Nora en Toos, hartelijk dank voor je briefje en regels onderaan. Het gaat mij goed, maar veel was mij eerst toch vreemd.
[onleesbaar] 29 mei 1905
o.a. de lange avonden, tot 8.30 licht en 's nachts al voor 4 uur!
Kom je eens bij me kijken?

[onleesbaar] Aug. v. [onleesbaar]

Achterkant (adreskant)

Gedrukte tekst:
BRIEFKAART
(CARTE POSTALE)
Algemeene Postvereeniging (Union postale universelle)
Zijde voor adres bestemd. (Côté réservé à l'adresse.)

Aan:

Handgeschreven tekst:

Mejuffrouw H. (?) Doornik

p/a WelEdelGeb. Heer Pereira de Mattos

[onleesbaar]

halte Delangoe

Solo

Het is het handigst het adres van achter naar voren te bespreken.

Solo (ook wel Surakarta, Soerakarta of Sala) is een stad op het eiland Java. Deze vorstelijke residentie ligt in Midden-Java aan de rivier de Solo (Bengawan Solo), ongeveer zestig kilometer ten noordoosten van Yogyakarta.

Halte Delangoe verwijst naar een station (“halte”) op de lijn Solo‑Djocja (oude spelling).

Het station bestaat nog steeds. 

Over de aanleg van die spoorlijn was destijds veel te doen, vooral financieel. Al kort na het akkoord werd voorzien dat als gevolg van misrekeningen het “geraamde aanlegkapitaal van ƒ 14.000.000 vermoedelijk met ƒ 3.000.000 zou worden overschreden” – er is sindsdien eigenlijk niet veel veranderd.

Het onleesbare deel tussen de namen en “halte Delangoe” kan natuurlijk van alles betekenen, maar ondanks verschillende zoekacties is niet duidelijk wat er precies staat.

De naam Pereira de Mattos is een Portugees-Joodse familienaam, die in Nederland onder meer voorkomt in Amsterdam en Den Haag. Via Delpher zijn enkele personen met die naam gevonden in een Indische context, maar de beschikbare informatie is te beperkt om verdere conclusies te trekken.

Ook de achternaam Doornik komt in Nederlands-Indië voor, maar ook hier is het spoor te dun om verder te volgen.

Tot slot is het aardig om terug te keren naar het handgeschreven fragment:

“o.a. de lange avonden, tot 8.30 licht en 's nachts al voor 4 uur!”

Als we aannemen dat de afzender, net als de ontvanger, uit Nederlands-Indië kwam, is die verbazing goed te begrijpen. Doordat Java dicht bij de evenaar ligt, komt de zon daar vrijwel het hele jaar op rond 05.30‑06.00 uur en gaat ze onder rond 17.30‑18.00 uur, met hooguit vijftien minuten verschil tussen de seizoenen. Het is dus niet gek als je dan verrast bent door de veel grotere variatie in daglengte in Nederland.

Mooi om te bedenken dat deze kaart uiteindelijk weer in Nederland is opgedoken, en wel in Duiven, vlak bij Velp. Wat we zien is een kaart die na jaren en allerlei omzwervingen bijna op zijn beginpunt is teruggekeerd.

De hartelijke groeten van uw leerling

We hebben een ansichtkaart. Op de voorkant:

Kasteel Biljoen, Velp.

Op de achterkant:

Tekst links (bericht; onder voorbehoud natuurlijk)

Mijnheer

Daar u mij om een kaartje gevraagd hebt wil ik u niet teleurstellen.  

Ik heb 'n mooie kaart voor u uitgezocht.  

In Velp is 't anders slecht weer om vacantie te houden.  

Sneeuw en weer dooien.  

Maandagmiddag kom ik weer om 3 uur op de les,  

en de hartelijke groeten van uw leerling Herman  

Tekst rechts (adres; idem)

WelEd Heer Droog  

Willem Beukelszstraat 24  

Vlaardingen  

(Z.H.)

Stempels: Arnhem (Gelderland), ca. jaren ’20, waarschijnlijk augustus 1922.

Zegels: 4x 1½ cent violet, 'Vliegende Duif'-serie (1920‑1930), ontworpen door Chris Lebeau.

Tegenwoordig is er in Rotterdam een Willem Beukelsz­straat, en in Vlaardingen een Willem Beukelszoon­straat, dus de uitgeschreven versie. Er zijn aanwijzingen dat de kortere spelling ‘Willem Beukelszstraat’ in het verleden ook in Vlaardingen werd gebruikt, zij het incidenteel of informeel, en dit is natuurlijk ook zo’n aanwijzing. Dit bemoeilijkt wel het zoeken trouwens, dus misschien is het verstandig het hier gewoon bij te laten.

De Hooge Bongert, Zevenaar, in zwart-wit

Bovenstaande ansichtkaart wordt op veilingsites gedateerd op 1960‑1979. Volgens het Kadaster stamt het oudste gebouw in dit huizenblok in Zevenaar in elk geval uit 1972. Ofwel er is destijds iets misgegaan bij het benoemen van de foto op de ansichtkaart, of de straatnamen zijn in de tussentijd veranderd. In elk geval heet de straat waar deze woningen staan tegenwoordig De Hooge Bongert (zie de foto hieronder van september 2025). De Meidoornstraat ligt ruim een halve kilometer oostelijker.

In Zevenaar zijn sowieso veel straten verlegd en zijn flink wat straatnamen aangepast. Het is dus goed mogelijk dat het bejaardencomplex De Hooge Bongert oorspronkelijk aan de Meidoornstraat lag, en dat de straatnaam later is gewijzigd of uitgebreid tot De Hooge Bongert 

Een wand van postzegels

Aangekomen na een reis van 68 dagen. Het is een juweeltje.

De Duindorpkerk en zo verder

Een ansichtkaart met een foto van de Duindorpkerk in Scheveningen. Reliwiki zegt hierover: “Mooi op straathoek gesitueerd kerkgebouw, met kleine dakruiter. Na de bouw van de wijk Duindorp, meer naar het westen in Scheveningen, werd deze kerk hernoemd tot Immanuëlkerk (de kerk heeft dus maar kort, tot ± 1937, "Duindorpkerk" geheten; in 1937 kwam in Duindorp de nieuwe Pniëlkerk gereed).”

De locatie is nog net herkenbaar.

De frankering van de ansichtkaart bestaat uit een Nederlandse postzegel van 1½ cent in de kleur violet, uitgegeven in de jaren 1920‑1930. Dit type zegel is bekend als een Vliegende Duif-zegel, ontworpen door Chris Lebeau.

Lebeau was een van de kunstenaars aan wie werd gevraagd ontwerpen in te zenden voor de postzegelprijsvraag van 1920. De bedoeling was ontwerpen met en zonder afbeelding van koningin Wilhelmina te maken. De anarchist Lebeau weigerde echter het staatshoofd af te beelden. Hoewel Lebeaus ontwerpen voor de prijsvraag niet werden uitgevoerd, kreeg hij wel de opdracht voor vervaardiging van de cijferzegels met lage waarden. Dit werd de vliegende duif, een soort vereenvoudigde versie van zijn luchtpostzegel die in 1921 verscheen. In 1941 werd de vliegende duif opnieuw uitgegeven, ditmaal voor de hogere geldwaarden. (Bron: Museum Het Schip. Het museum voor de Amsterdamse School.)

De kaart is afgestempeld in ’s‑Gravenhage (Den Haag) op 21 juli 1930. Met promotionele tekst: ‘Bezoekt Vredes- en Volkenbondstentoonstelling ’s‑Gravenhage’, onderdeel van een publieke campagne.

De afzender is onleesbaar (mogelijk ‘Non Disselhof’). De geadresseerde is Mevrouw de Weduwe L. Distel-Schnieder, Staalstraat 1 bis, Utrecht. ‘L.’ is Helena Gezina Schnieder, weduwe van Gerhardus Jozephus Distel. Op het moment dat deze kaart is afgestempeld, 21 juli 1930, was de weduwe 61 jaar. Zij zou 84 worden.

Album WW, pagina 23, foto 2

Vrouw met spelend kind op straat
Sommige foto’s in het album blijken regelrechte juweeltjes, en dit is er zo een. We zien een blij huppelend kind op straat, met daarachter een misschien wel even blije dame. Zeker als je inzoomt, zie je wat een fantastisch moment deze fotograaf heeft weten vast te leggen, helemaal als je nagaat hoe de lichtomstandigheden waren.

Wat je bij inzoomen ook beter ziet, is de tekst op de gevel achter de vrouw. Je hoeft niet eens lang te zoeken om te ontdekken dat de naam rechts op de gevel ‘Peter Bendheuer’ is. En dan ontdek je al snel dat de tekst links achter de vrouw voluit ‘Hotel zur neuen Post’ luidt. Het bijbehorende adres is eenvoudig te vinden: Ursulastraße 52 in Keulen. Hieronder zie je een leuke historische ansichtkaart van het gebouw, en daaruit kun je zelfs precies afleiden waar de vrouw en het kind hebben gestaan.

De geschiedenis van het hotel in en na de Tweede Wereldoorlog is lastig na te gaan, maar het lijkt erop dat het pand de oorlog niet heeft overleefd. Tegenwoordig bestaat het adres zelfs niet meer en loopt de Ursulastraße nog maar tot nummer 32. 

Op de achterkant van de foto zien we een rond stempeltje met de naam van de studio:
Photohaus Dohm, Eintrachtstraße 6, Köln.

Nu is het zo dat de Eintrachtstraße in de nazi-tijd (rond 1935) werd hernoemd tot Winterbergstraße, naar een SA-man (bron: Altes Köln). Pas later werd de oude naam weer in ere hersteld. We kunnen er dus met een redelijke mate van zekerheid van uitgaan dat deze foto van vóór 1935 is.

Het komt niet vaak voor dat we foto’s in dit album zo exact kunnen lokaliseren én in de tijd kunnen plaatsen. Waarom de foto in het album is opgenomen, blijft echter lastig te bepalen.

Album WW, pagina 15, foto 1

Ansichtkaart met foto van grote groep mensen
De ansichtkaart op pagina 15 van het album is een aardig zoekplaatje. De afbeelding op de voorkant lijkt een foto van leerlingen en docenten van een jongensschool. Het is een flinke groep met variërende leeftijden. De achterkant is ook interessant.

De geadresseerde is:
Stud. theol. Herrn Johnen
Coblenz-Lützel
Antoniusstraße 14

Ik heb het adres opgezocht en het bestaat nog steeds. Sterker nog, tot voor kort woonde er iemand met dezelfde achternaam. Of dat nu nog zo is, kan ik niet nagaan, vermoedelijk vanwege privacy.

De tekst luidt als volgt. Een transcriptie met hetzelfde voorbehoud dat geldt voor alle handschriften in dit album:

---

Prüm, 1.7.22

Mein lieber Hermann!
Für Deine sehr kameradschaft­lichen Grüße danke ich Dir bestens. Wie ich mich nicht irre, ist es mir dieses Mal gelungen, den Herrn besser als früher zu porträtieren. Es sei Dir hiermit noch einmal gesagt. – Heute nun ist das Bild wieder bei mir angekommen und Stempel bekommen. Es kann sich aber nur um einige Tage handeln, da dasselbe wieder zu Dir gelangen wird. Was ich sonst zu berichten habe, ist, dass ich die [??] Arbeiten hier im Hause gut zu Ende geführt habe. Herzliche Grüße an Dich und Deine Frau Dein F. Koenigs.

---

Nette versie in hedendaags Duits:

Prüm, 1.7.22

Mein lieber Hermann,

für deine sehr kameradschaftlichen Grüße danke ich dir bestens. Wenn ich mich nicht irre, ist es mir diesmal gelungen, den Herrn besser als früher zu porträtieren. Das sei dir hiermit noch einmal gesagt.

Heute nun ist das Bild wieder bei mir angekommen und hat den Stempel bekommen. Es kann sich aber nur um einige Tage handeln, bis dasselbe wieder zu dir gelangen wird.

Was ich sonst zu berichten habe, ist, dass ich die [unleserlich] Arbeiten hier im Hause gut zu Ende geführt habe.

Herzliche Grüße an dich und deine Frau
Dein F. Koenigs

---

Nederlandse vertaling:

Prüm, 1 juli 1922

Mijn beste Hermann,

Hartelijk dank voor je zeer kameraadschappelijke groeten. Als ik mij niet vergis, is het mij dit keer gelukt de heer beter te portretteren dan vroeger. Dat wilde ik je hierbij nog eens zeggen.

Vandaag is de foto weer bij mij aangekomen en heeft de stempel gekregen. Het zal slechts een paar dagen duren voordat hij weer bij jou zal zijn.

Verder kan ik melden dat ik de [onleesbaar] werkzaamheden hier in huis goed heb afgerond.

Hartelijke groeten aan jou en je vrouw,
je vriend,
F. Koenigs

---

‘Hermann Johnen’ zou de Hermann Lorenz Johnen van de vorige trouwfoto kunnen zijn. Er zit immers iets meer dan tien jaar tussen de datum van dat huwelijk en deze ansichtkaart. Aan de andere kant is het de vraag of iemand die in 1877 is geboren in 1922 nog Stud. theol. zou zijn. Als een eventuele Hermann junior ná de huwelijksdatum geboren was, zou hij in 1922 juist nog erg jong zijn. De eerste optie lijkt dus waarschijnlijker – tenzij het om een ander familielid met dezelfde voornaam gaat.

 

De postzegel is een Duitse uitgave uit 1922 ter gelegenheid van de Deutsche Gewerbeschau München 1922 (Duitse Handelstentoonstelling in München).

• Waarde: 1¼ Mark (1 Mark + 25 Pfennig)
• Kleur: Rood/karmozijn
• Motief: Het wapen van München, inclusief de Münchner Kindl (het monnikenkind), omringd door sierlijke ornamenten.
• Oplage: Speciale herdenkingszegel van het Deutsches Reich; tegenwoordig nog vrij eenvoudig te vinden bij verzamelaars.
• Periode: Vroege Weimarrepubliek, tijdens hoge inflatie maar nog vóór de hyperinflatiepiek van 1923.
• Ontwerp: Kenmerkend voor de vroege jaren 1920, met sterke grafische vormen en gotisch aandoende letters.

Venus Chillout von Paste in Place

Soms ontvang je via Postcrossing een kaart waarvan je denkt: ja, dat is gewoon erg goed bedacht en gedaan. Dit is er zo eentje. Met dank aan Georg495 uit Duitsland.

arttimon.fi

Onlangs ontving ik deze fraaie kaart uit Finland. Volgens de info op de achterkant is de afbeelding gemaakt door Timo Pehkomen, www.arttimon.fi, maar helaas werkt de site niet en kan ik niet echt meer vinden over dit grafisch werk.

Qingniwaqiao Street/Tokiwabashi-dori Street, Dairen

Qingniwaqiao Street/Tokiwabashi-dori Street, Dairen (Dalian). 

Via Postcrossing. (Thank you, Fong!)

The Season’s Best Wishes

Holiday postcard featuring a Yule log and holly, ca. 1914. 

Missouri Historical Society Collections (N39374).

Pyke Koch, Mercedes de Barcelona

Het bezoek ↑ en de ansichtkaart ↓

De gelamineerde ansichtkaart

Deze week heb ik voor het eerst via Postcrossing een gelamineerde kaart ontvangen. De achterkant was beschreven, vervolgens is de kaart gelamineerd en ten slotte is er een postzegel op geplakt. Op zich een aardig idee: de kaart blijft netjes en leesbaar, en eventuele stickers van postbedrijven (in sommige landen een ramp) zijn makkelijk te verwijderen. Toch weet ik niet of ik dit ook zou doen, de totaalervaring is toch net even anders. Maar het is een mooie aanvulling op het rariteitenkabinet.