Daci in Potsdam

Zwarte Dacora Daci-boxcamera met Potsdam 100. Eén uur standontwikkeling in Rodinal met tussentijds tweemaal kiepen. En inderdaad, de lens is vies. Ik ben al jaren van plan om ’m eens schoon te maken.

Dacora Daci met Kodak Portra 160

Na mijn laatste sessie met de groene Dacora Daci heb ik ook nog maar een rol Kodak Portra 160 in de camera gejast voordat die weer voor een paar jaar in de kast gaat. Scheveningen, Groessen, Zevenaar, maart 2024.

Dacora Daci met JCH StreetPan 400

Ik schreef het al eerder, als je oude camera’s hebt, wil je die af en toe ook gebruiken. Deze keer heb ik een groene Dacora Daci-boxcamera uit de kast gevist en wat rondgeklikt. De film is JCH StreetPan 400. 

JCH staat voor Japan Camera Hunter, een eenmansbedrijf dat leuke dingen doet. De film is nieuw voor me en ik heb ’m ontwikkeld in Kodak D‑76, exact volgens het schema onderin. Ik ben niet ontevreden.

Zoals wel vaker bij dit soort ‘schiet maar raak’-sessies is een zogezegd mislukte foto eigenlijk een van de leukste geworden, zie hieronder.

Als je overigens op pad gaat met meerdere rollen van deze film, is het wel verstandig om een zakmesje of schaartje mee te nemen. De folie van de binnenverpakking is bijna onmogelijk te openen zonder hulpmiddelen. De glorie van moderne verpakkingen, daar is al veel over gezeurd.

The Ultimate Cure for Sadness (bis)

Als je oude camera’s hebt, moet je ze wel af en toe gebruiken, vind ik tenminste. Afgelopen week heb ik weer eens een zwarte Daci-boxcamera mee op pad genomen tijdens een stupid walk voor m’n stupid mental health. Ik heb deze voor het laatst gebruikt in 2019 en toen was me kennelijk al opgevallen dat de lens erg vies is. Destijds was ik van plan die lens schoon te maken om te zien wat dat voor effect zou hebben, maar daar heb ik in de tussentijd duidelijk niet meer aan gedacht. 

De foto’s zijn gemaakt met Kodak Portra 160-film, ideaal voor oude boxcamera’s. De plaatjes zijn misschien wat saai maar bij dit soort sessies wil ik vooral zien of het ding het nog doet. En inderdaad, hij doet ’t nog. “Binnenkort de lens maar eens een beetje schoonmaken en een nieuwe reeks maken”. Jaja.

The Ultimate Cure for Sadness (2)

Eerste testfoto’s gemaakt met een groene Dacora Daci met Fujifilm Pro 400 H. De camera lijkt een lichtlek te hebben dat alleen naar voren komt wanneer je de zon schuin voor hebt (foto 4). Ook lijkt het erop dat de lens wat vuil is, maar dat is voor later. Voor nu een prima resultaat bij een eerste gebruik. Foto’s gemaakt eind oktober 2020.

Foto 1 en 2: Grondstein-Steinward

Foto 3 en 4: Begraafplaats voor de familie De Nerée, buitenplaats Babberich (Halsaf)

---

Daci + Portra

Kleef, 2016. Rode Daci-boxcamera met Kodak Portra 160. Een van de eerste keren dat ik deze Daci-box heb gebruikt. Bij latere sessies ging het een stuk beter, kijk maar. Je leert ook al snel dat je close‑ups niet te close moeten worden met zo’n box. Het blijft een leuk ding trouwens, binnenkort maar weer eens gebruiken.

Vergelijkend onderzoek

Foto’s gemaakt met een zwarte Dacora Daci met Fujicolor Pro 400H. Het gaat hier om een set van min of meer dezelfde foto’s als in dit blogartikel, die waren genomen met een rode Daci en met eenzelfde rol film. Wel iets meer foto’s deze keer, maar een vergelijking is goed mogelijk. De lens van deze Daci is behoorlijk vies en dat is ook wel te zien. Binnenkort maar eens een beetje schoonmaken en een nieuwe reeks maken.

---

Ingesloten en verlaten

Vlakbij station Zevenaar vind je het voormalige Huis Mathena. Met deze havezate is de afgelopen decennia een aardig potje Go gespeeld: het gebouw is volledig ingesloten geraakt door de industriële gebouwen en terreinen van British American Tobacco (BAT). Het is nog een tijdje in gebruik geweest door het Liemers Museum, maar sinds dat verhuisd is, is het pand stevig aan het vervallen. Het onderhoud aan het pand is gestaakt in 2011 en je kunt rustig stellen dat het nu een bende is. En dan hebben we het over een gemeentelijk monument.

Foto’s gemaakt met een rode Dacora Daci met Fujicolor Pro 400H. Het zijn ‘gokfoto’s’: dit is een boxcamera uit begin jaren vijftig die je eigenlijk voor je buik moet houden om de opname te kadreren, maar als je foto’s door en over hekken wilt maken, moet je ’m maar gewoon een beetje op je onderwerp richten. Op foto 3 na is dat redelijk gelukt. Kleuren, helderheid, vignettering e.d. zijn niet bewerkt. Dat levert wat ‘grimmige’ foto’s op, zoals iemand dat noemde.

Zie ook Vergelijkend onderzoek

The Ultimate Cure for Sadness

Camerapedia:
The Daci was a surprisingly stout metal box camera by Dacora, manufactured through the early 1950s with some minor variations. It was a non-focusing camera with instant and time shutter settings, taking 6x6 cm exposures on 120 film. Early versions of the camera used simple wire clips to hold the front on. Red, black, gray and green color varieties are also known.

---