Pareidolie

No. 2 Brownie met CineStill BwXX (Double‑X), ontwikkeld in Kodak D‑76 en gescand op een Epson-scanner die eigenlijk nooit doet wat ik wil bij zwart-witfoto’s. Zolang je niet inzoomt, is de foto acceptabel, dus al met al ben ik toch wel tevreden.

Langs de A12 bij Zevenaar, mei 2024.

I.C.A.F. Roby Milano met JCH StreetPan 400

Nog een laatste rondje met de I.C.A.F.Roby Milano voordat de camera weer een paar jaar de kast ingaat. De film is JCH StreetPan 400, ontwikkeld in Kodak D‑76 volgens de instructies hier. Het blijft leuk, dat oude spul. 

Groessen, Lobith, Duiven, Zevenaar, april/mei 2024.

Dacora Daci met JCH StreetPan 400

Ik schreef het al eerder, als je oude camera’s hebt, wil je die af en toe ook gebruiken. Deze keer heb ik een groene Dacora Daci-boxcamera uit de kast gevist en wat rondgeklikt. De film is JCH StreetPan 400. 

JCH staat voor Japan Camera Hunter, een eenmansbedrijf dat leuke dingen doet. De film is nieuw voor me en ik heb ’m ontwikkeld in Kodak D‑76, exact volgens het schema onderin. Ik ben niet ontevreden.

Zoals wel vaker bij dit soort ‘schiet maar raak’-sessies is een zogezegd mislukte foto eigenlijk een van de leukste geworden, zie hieronder.

Als je overigens op pad gaat met meerdere rollen van deze film, is het wel verstandig om een zakmesje of schaartje mee te nemen. De folie van de binnenverpakking is bijna onmogelijk te openen zonder hulpmiddelen. De glorie van moderne verpakkingen, daar is al veel over gezeurd.

Fraaie mislukking

Verlopen Agfa Isopan IF (vervaldatum januari 1974) in D‑76. Ik heb dit soort film al eens eerder ontwikkeld in D‑76 (zie hier) en dat ging goed maar deze keer was het helemaal niks. Nou ja, zoals wel vaker in dit soort situaties heeft de mislukking een soort eigen schoonheid.

Film Washi S (120)

Agfa Click-II met Film Washi S (120), ontwikkeld in D-76 (1+1), 9,5 minuut. De foto’s hierboven zijn genomen bij de Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk, Susteren, de foto hieronder elders in Susteren. Juli  2020.

Een aantal foto’s had witte vlekken aan de zijkant zoals de onderstaande foto. Waarschijnlijk wordt de film niet strak genoeg in de camera gewikkeld, dus de volgende keer maar uitpakken in een wisselzak.

PHC-50

Olympus Trip met PHC-50 (BCG Film), ontwikkeld in D-76. Zevenaar, juli 2020.

Dodenakker in grijstinten

Begraafplaats Daalseweg, Nijmegen, juli 2020.
Olympus Trip met Lomography Potsdam Kino, ontwikkeld in Kodak D‑76, onverdund (stock), 5,5 min. op 20 °C.

Zie ook Dodenakker in grijstinten (2).

---

(Weep)

Acht rollen Kodak Verichrome Pan, rol 8

Laatste van acht rollen Kodak Verichrome Pan (VP 127), vervaldatum september 1975. Film geschoten met een Brownie Fiesta Camera. Kodak D-76, onverdund (‘stock’), 7 minuten, eerste 30 seconden agiteren, daarna elke minuut 10 seconden.

Na het schieten van deze acht rollen VP 127 worden wel een paar dingen duidelijk. Om te beginnen ontlopen de ontwikkelaars Adox Rodinal en Kodak D-76 elkaar niet veel als je oudere films wilt ontwikkelen. De voorkeur gaat licht richting D-76 maar daar staat tegenover dat Rodinal meestal gemakkelijker in het gebruik is en uiteindelijk ook goedkoper.

Wat verder blijkt, is dat je een beetje geluk moet hebben. Deze films lijken afkomstig uit één en dezelfde batch maar toch zijn de resultaten wisselend, ook als je verschillende keren precies dezelfde ontwikkelmethode gebruikt.

Tot slot de belangrijkste conclusie. Bij het gebruik van oudere films wordt vaak geadviseerd de ISO-instellingen van de camera aan te passen, één stop voor elke tien jaar dat de film verlopen is. Voor VP 127 (ASA/ISO 125) met een vervaldatum in 1975 zou dat betekenen dat je op ongeveer ISO 8 zou moeten schieten. Maar deze foto’s zijn allemaal gemaakt met oude camera’s waarop je geen enkele instelling kunt aanpassen (ze hebben zelfs geen instelling voor zonnig/bewolkt)*. Het is ook niet nodig extreem zonnige dagen te kiezen. In het begin heb ik dat wel gedaan, maar bij deze laatste rol zijn foto’s 1 en 2 bijvoorbeeld gemaakt toen de zon behoorlijk achter de wolken verstopt zat. Op foto 2 is goed te zien hoe bewolkt het eigenlijk was, maar ook dat mag de pret niet drukken. Voortaan ga ik dus gewoon aan de slag met de ISO zoals die op de verpakking vermeld staat. Misschien dat ik met nog oudere film nog wel de ISO zou aanpassen maar dan moet de film wel minimaal 50 jaar oud zijn.

* Alle camera's die voor deze test zijn gebruikt, waren erg goedkope en eenvoudige toestelletjes. De Brownie Holiday Camera (1953-1962) kostte rond de 5 dollar en volgens deze pagina kon je de Brownie Fiesta Camera (1962-1966) zelfs gratis krijgen als je vijftien Campbell Soup-etiketten instuurde.

Acht rollen Kodak Verichrome Pan

Acht rollen Kodak Verichrome Pan, rol 6

Zesde van acht rollen Kodak Verichrome Pan (VP 127), vervaldatum september 1975. Film geschoten met een Imperial 127 Reflex Flash Camera.

Kodak D-76, onverdund (‘stock’), 7 minuten, eerste 30 seconden agiteren, daarna elke minuut 10 seconden. Ondanks dat ik met deze ontwikkelaar eerder goede resultaten heb behaald, zijn op deze beelden flink wat zwarte vlekjes te zien, net als bij het ontwikkelen in Adox Rodinal. Het is dus kennelijk ook wel een kwestie van geluk hebben, zelfs met rollen met dezelfde vervaldatum.

Volgende experiment: Kodak Brownie 127 Camera, Adox Rodinal.

Acht rollen Kodak Verichrome Pan

Acht rollen Kodak Verichrome Pan, rol 4

Vierde van acht rollen Kodak Verichrome Pan (VP 127), vervaldatum september 1975. Film geschoten met een Brownie Holiday Camera.

Kodak D-76, 1:1, 9 minuten, eerste 30 seconden agiteren, daarna elke minuut 10 seconden.
Het resultaat is wel wat minder dan bij gebruik van onverdunde D-76. Nog steeds behoorlijk goed natuurlijk, als je bedenkt dat de film een vervaldatum had van meer dan 45 jaar geleden, maar toch gaat de voorkeur op dit moment uit naar onverdunde D-76.

Volgende experiment: zelfde camera, Caffenol Delta-STD. Op zich heb ik niet erg goede ervaringen met oude film in Caffenol, maar het is voor de volledigheid.

Acht rollen Kodak Verichrome Pan