Julie

Foto van dezelfde rol als Sarah uit de vorige post. De foto’s van Sarah en Julie zijn nagenoeg achter elkaar genomen. Julie, links op de foto, manifesteert zich iets lastiger dan Sarah maar toch is ze door verschillende mensen herkend, vandaar dat ik het wel aandurf om haar ook te plaatsen.

Sarah

Fraaie pareidolie of I see dead people-ervaring, zo je wilt. Foto gemaakt met Gevaert Gevachrome 30, vervaldatum januari 1956. De camera was een Kodak Brownie Hawkeye (Flash-model). Zeventig minuten standontwikkeling in Rodinal, 1+50. Pareidolie is een illusie en daar ga ik graag in mee, dus ik geef dit fantoom intuïtief de naam ‘Sarah’ (zie ook de volgende post, ‘Julie’). 

Ontwikkelde oude films zijn vaak fototechnisch gezien niet veel waard, maar het effect kan wonderbaarlijk zijn.

Als door vitrage gezien

“Alsof je door vitrage kijkt”, zo kenschetste iemand deze foto’s. Dat is ook niet gek. De foto’s zijn gemaakt met een Junior Box Ensign uit begin jaren dertig, grofweg de tijd dat mijn ouders geboren zijn. De film is Gevaert Gevachrome 30 met vervaldatum januari 1956, jaren ouder dan ikzelf. Het is al een klein wonder dat de film nog lichtgevoelig is, en dat er nog iets zichtbaars geproduceerd kan worden na gebruik in een oude boxcamera.

De film is omgespoeld van 620 naar een 120-spoeltje en ontwikkeld in Adox Rodinal, 60 minuten standontwikkeling met twee keer kiepen op 20 en 40 minuten.

Net als bij veel oude films zijn ook hier artefacten te zien, maar één foto springt eruit:

Misschien dat de film hier wat vreemd op de spoel terecht is gekomen, hoewel ik bij het wikkelen niets heb gemerkt. Het levert wel weer een aardig plaatje op, ook bij uitsnijden.

Ik heb nog zo’n rol, dus het experimenteren gaat door.

---