Hij is van een oudere dame geweest en heeft altijd keurig in de garage gestaan.

Onlangs heb ik een oude Kodak Brownie Flash II gekocht die zo smetteloos is dat het lijkt alsof hij na één keer gebruiken is ingepakt en nooit meer is uitgepakt. De zoekerglaasjes lijken nieuw; eigenlijk lijkt de hele camera nieuw. En hij doet het.

Hieronder een paar testfoto’s: omgespoelde Adox CHS 100 II-film (120 → 620), één uur standontwikkeling in Rodinal (wat ik tegenwoordig bijna altijd doe met zwart-witfilm). Ik mag niet klagen.

Brownie Hawkeye met Potsdam Kino

Kodak Brownie Hawkeye met Lomography Potsdam Kino, omgespoeld naar een 620-spoeltje. Ontwikkeld in Rodinal 1+50, 10 minuten op 20 °C (eerste minuut agiteren, daarna elke 30 seconden).

Tuinvaas

Tuinvaas, Park Sonsbeek, Arnhem. Brownie Hawkeye met omgekeerde lens, omgespoelde Kodak Portra 400 NC (120 → 620), vervaldatum mei 2012.

Als door vitrage gezien

“Alsof je door vitrage kijkt”, zo kenschetste iemand deze foto’s. Dat is ook niet gek. De foto’s zijn gemaakt met een Junior Box Ensign uit begin jaren dertig, grofweg de tijd dat mijn ouders geboren zijn. De film is Gevaert Gevachrome 30 met vervaldatum januari 1956, jaren ouder dan ikzelf. Het is al een klein wonder dat de film nog lichtgevoelig is, en dat er nog iets zichtbaars geproduceerd kan worden na gebruik in een oude boxcamera.

De film is omgespoeld van 620 naar een 120-spoeltje en ontwikkeld in Adox Rodinal, 60 minuten standontwikkeling met twee keer kiepen op 20 en 40 minuten.

Net als bij veel oude films zijn ook hier artefacten te zien, maar één foto springt eruit:

Misschien dat de film hier wat vreemd op de spoel terecht is gekomen, hoewel ik bij het wikkelen niets heb gemerkt. Het levert wel weer een aardig plaatje op, ook bij uitsnijden.

Ik heb nog zo’n rol, dus het experimenteren gaat door.

---

Agfacolor CNS2

Gescand (1) en bewerkt (2, 3, 4) Agfacolor CNS2-negatief. Deze 620-film met verloopdatum 1979 is bijna onmogelijk goed te ontwikkelen zonder de meest vreselijke chemicaliën te gebruiken. Deze poging is met caffenol gedaan, maar de uiteindelijke negatieven zijn nagenoeg ondoorzichtig. Toch kun je zien dat de lichtgevoeligheid er wel is. Daarom één van de plaatjes gescand als gewone foto en flink bewerkt. Nu nog even bedenken of er misschien een elegantere manier is om de beelden aan het licht te brengen.

En dan hebben we nog zo’n rol.