Juvenaat St. Stanislaus, Zevenaar

Op Marktplaats vond ik laatst een gelopen ansichtkaart met een afbeelding van het Juvenaat in Zevenaar. Als ik goed heb gezocht, stamt de ansichtkaart uit 1956. De kaart is interessant omdat je goed kunt zien hoe weinig bebouwing er ooit rond het Juvenaat was. 

De foto is ook te zien op de site Oud Zelhem maar op dat exemplaar van de foto is linksboven tekst geschreven. 

Op de site van Siebe Swart vind je een luchtfoto van het Juvenaat uit 2019, wel vanaf de andere kant maar dat mag de pret niet drukken. 

Hieronder voor de volledigheid de beschreven achterkant, met zogenaamd handstempel (heb ik me laten vertellen) over een postzegel van 2 cent die vanaf 1946 is gebruikt.

Heel rudimentair

In 1954 maakte Leblanc waar wat hij zichzelf had beloofd: de oprichting van Belvision, een heuse animatiestudio die zijn gelijke niet kende in de rest van Europa. Maar daarvoor moesten eerst muizenstapjes genomen worden. De wat stroeve, statische animatieprojecten van het eerste uur, bedoeld voor televisie, toonden vooral aan dat de achterstand die Belvision had op Disney niet bepaald makkelijk in te halen was. Tussen 1955 en 1958 produceerde Belvision zes afleveringen van 16 minuten van albums van Willy Vandersteen uit de zogenaamde Blauwe Reeks van Suske en Wiske en Thyl Ulenspiegel. Allemaal in zwart-wit. Lebanc zelf omschreef ze als "heel rudimentair". 

Citaat uit: 

België gestript 

Deel 2 - Show me the money: Over popularisering en kunst (eBook) 

door Geert De Weyer 

Standaard Uitgeverij 

Lanceringsdatum: 15 juli 2016 

Uitgever: Ballon Comics 

ISBN: 5420077120787 

Taal: Nederlands 

Downloadopties: EPUB 3 (Adobe DRM)

Als door vitrage gezien

“Alsof je door vitrage kijkt”, zo kenschetste iemand deze foto’s. Dat is ook niet gek. De foto’s zijn gemaakt met een Junior Box Ensign uit begin jaren dertig, grofweg de tijd dat mijn ouders geboren zijn. De film is Gevaert Gevachrome 30 met vervaldatum januari 1956, jaren ouder dan ikzelf. Het is al een klein wonder dat de film nog lichtgevoelig is, en dat er nog iets zichtbaars geproduceerd kan worden na gebruik in een oude boxcamera.

De film is omgespoeld van 620 naar een 120-spoeltje en ontwikkeld in Adox Rodinal, 60 minuten standontwikkeling met twee keer kiepen op 20 en 40 minuten.

Net als bij veel oude films zijn ook hier artefacten te zien, maar één foto springt eruit:

Misschien dat de film hier wat vreemd op de spoel terecht is gekomen, hoewel ik bij het wikkelen niets heb gemerkt. Het levert wel weer een aardig plaatje op, ook bij uitsnijden.

Ik heb nog zo’n rol, dus het experimenteren gaat door.

---

Verdraaide elementen

“Het spreekt voor zich dat we niet alleen een kunstwerk kunnen verbeteren of verschillende fragmenten van verouderde werken opnieuw kunnen samenvoegen tot een nieuw kunstwerk, maar dat we ook nog de betekenis van die fragmenten kunnen wijzigen en naar eigen goeddunken manipuleren hetgeen idioten hardnekkig citaten blijven noemen.
Dergelijke parodiërende methoden zijn vaak gebruikt om komische effekten op te roepen. Maar het komische voert tegenstellingen op als een gegeven, als een stand van zaken. Onder de huidige omstandigheden, waarin de literaire stand van zaken ons even vreemd voorkomt als het tijdperk van de rendieren, brengen tegenstellingen ons niet meer aan het lachen. We moeten ons dus een beeld vormen van een parodiërend-serieus stadium waar de opeenstapeling van verdraaide elementen tot doel heeft een bepaalde verhevenheid uit te drukken en er niet in het minst op uit is verontwaardiging of hilariteit op te wekken. We willen niet de schijn wekken van originaliteit, maar daarentegen uitdrukking geven aan onze onverschilligheid tegenover het betekenisloos geworden en vergeten oorspronkelijk werk.”

Guy-Ernest Debord en Gil J. Wolman
Les Lèvres Nues nr. 8, mei 1956

Uit:
Rue Sauvage
Een keuze uit het werk van de situationisten
Samengesteld, vertaald en ingeleid door René Sanders
Uitgeverij Spreeuw/Tzara, Utrecht 1992
ISBN Rue Sauvage: 90-74820-01-8

De bewening van Boukoul

“Dit is het kostbare, omstreden beeldreliëf uit de kerk van Boukoel in Limburg. Het werkje, 60 bij 40 cm. groot, draagt nog de resten van de oude polychromie, is een fragment van een eikehouten tafereel en stelt de bewening van Christus voor. Het is vervaardigd door een onbekende meester uit de zestiende eeuw. In het Franse plaatsje Cluny heeft men een pendant van dit kunstwerkje gevonden, dat veel kostbaarder is, maar vermoedelijk van dezelfde meester afkomstig is. Bovenstaand, basreliëf is een typisch voorbeeld van oud-Maaslandse kunst.”

Opschudding in Limburg over verkoop van kostbaar kunstwerk, De Volkskrant, 12-10-1956

---

Zie ook:

• De kerkschatten van Boukoul (Over Roermond en omstreken)
• De omstreden verkoop van een beeldengroep in Boukoul (Rondom Roermond)
• ‘Daar krijgen we ’n hoop gedonder mee’, de affaire van de beeldengroep uit Boekoel, Frits Scholten, Bulletin van het Rijksmuseum (€€)

Toe knutsel eens!

Toe knutsel eens!
De Engelbewaarder
68e jaarg. No 2
15 oktober 1956
Drukkerij van het R.K. Jongensweeshuis, Tilburg

---

Culturele toe-eigening (Wikipedia):
Culturele toe-eigening (Engels: cultural appropriation) is de overname of het gebruik van elementen van een bepaalde cultuur door een andere cultuur. Sommige personen bekritiseren culturele toe-eigening, voornamelijk wanneer stijlelementen van een sociaal-etnische minderheid gebruikt worden door leden van de dominante cultuur. Een vaak aangehaald voorbeeld van culturele toe-eigening is het dragen van dreadlocks, een natuurlijke vorm van haardracht die bij vele volkeren op de wereld voorkomt.

Kunsten
Ook in de kunsten wordt de term steeds vaker gebruikt. Daar is toenemende kritiek op culturele toe-eigening door schrijvers of filmmakers. Zij kunnen volgens critici geen verhalen maken over mensen uit andere culturen dan de cultuur waartoe zij zelf behoren. Een voorbeeld is dat volgens critici blanke schrijvers nooit kunnen schrijven vanuit het perspectief van de zwarte gemeenschap of dat een buitenstaander die nooit drugs heeft gebruikt niet kan schrijven over het leven van een drugsverslaafde.

Group of four seated outside at Niarbyl on Tynwald Day

Group of four seated outside at Niarbyl on Tynwald Day
Date(s) : 5 July 1956
Creator(s): unknown photographer
Scope & Content: Seated are (left to right):- unknown; Mrs Quayle; Mrs Moore; and Mr Quayle (Head of Braddan School).
Language: eng
Physical description: black & white print

See more at: iMuseum

Me pistool!

Uit: De Eenzame Ruiter
Wrather Corporation
Voor Nederland: Rotogravure Pers N.V.
Published in the Dutch language by arrangement with Western Publishing Company, Inc.