07 februari 2020
06 februari 2020
Tijd voor wat lichte lectuur
“De wereld om mij heen wordt steeds meer geconstrueerd, steeds minder lijkt zij op een ruisende boom, steeds meer op een badkamer. Een afstotende reinheid, blinkende gladheid van email en metaal, alles koud en logisch, mooie kranen langs een glanzende badkuip, maar – zoals iemand treffend heeft opgemerkt, ik meen in Kultura – baden in zo’n badkuip is iets anders dan een bad in het meer.”
Uit Uit het dagboek van Witold Gombrowicz (Dziennik), vertaling uit Duitse en Franse edities door Paul Beetz.
In zijn dagboeknotities fileert Gombrowicz zijn eigen gedachten en motieven op een manier die zowel misselijkmakend als jaloersmakend is. Persoonlijk vind ik het een van de belangrijkste boeken die ik in jaren gelezen heb. De hoogste tijd om dus veel meer van deze auteur te lezen.
“Mijn mens wordt immers van buitenaf gevormd, hij is naar zijn wezen niet authentiek, steeds ‘niet-ik-zelf’, want de vorm die tussen de mensen geboren wordt bepaalt hem. Zijn ‘ik’ wordt daarom gevormd in die ‘tussenmenselijkheid’. Een eeuwige toneelspeler, maar een natuurlijke toneelspeler, want de kunstmatigheid is hem aangeboren, zij is het kenmerk van zijn menselijkheid – mens zijn betekent toneelspeler zijn – mens zijn betekent een mens spelen – mens zijn is ‘zich gedragen’ als een mens, zonder dat men in de diepte zelf mens is – mens zijn is het mensdom reciteren.”
Dat laatste fragment verwijst naar Ferdydurke, dat dus als volgende op m’n leeslijst staat. Ik ben voorbereid, want “Ernstige literatuur is er niet om het leven te verlichten, maar om het te verzwaren”, zoals de man zelf schrijft.
Uit Uit het dagboek van Witold Gombrowicz (Dziennik), vertaling uit Duitse en Franse edities door Paul Beetz.
In zijn dagboeknotities fileert Gombrowicz zijn eigen gedachten en motieven op een manier die zowel misselijkmakend als jaloersmakend is. Persoonlijk vind ik het een van de belangrijkste boeken die ik in jaren gelezen heb. De hoogste tijd om dus veel meer van deze auteur te lezen.
“Mijn mens wordt immers van buitenaf gevormd, hij is naar zijn wezen niet authentiek, steeds ‘niet-ik-zelf’, want de vorm die tussen de mensen geboren wordt bepaalt hem. Zijn ‘ik’ wordt daarom gevormd in die ‘tussenmenselijkheid’. Een eeuwige toneelspeler, maar een natuurlijke toneelspeler, want de kunstmatigheid is hem aangeboren, zij is het kenmerk van zijn menselijkheid – mens zijn betekent toneelspeler zijn – mens zijn betekent een mens spelen – mens zijn is ‘zich gedragen’ als een mens, zonder dat men in de diepte zelf mens is – mens zijn is het mensdom reciteren.”
Dat laatste fragment verwijst naar Ferdydurke, dat dus als volgende op m’n leeslijst staat. Ik ben voorbereid, want “Ernstige literatuur is er niet om het leven te verlichten, maar om het te verzwaren”, zoals de man zelf schrijft.
05 februari 2020
23403 Boudewijbuch
En zo lees je in Boud. Het verzameld leven van Boudewijn Büch van Eva Rovers dat er een planetoïde naar Boudewijn Büch is vernoemd. Kennelijk is dat nieuws toentertijd volledig langs me heen gegaan. Het vreemde is dat kennelijk niemand in mijn omgeving hiervan op de hoogte is.
Op carlkop.home.xs4all.nl valt te lezen: “De vernoeming geschiedde door de Amerikaanse astronoom van Nederlandse afkomst Tom Gehrels, op voordracht van de Haarlemse wetenschapsjournalist Carl Koppeschaar. De vernoeming werd door de Internationale Astronomische Unie (IAU) bekrachtigd.”Planetoïde (23403) Boudewijnbuch beweegt zich op een afstand van 274 miljoen tot 446 miljoen kilometer van de zon in de ruimte tussen de planeten Mars en Jupiter.
Op carlkop.home.xs4all.nl valt te lezen: “De vernoeming geschiedde door de Amerikaanse astronoom van Nederlandse afkomst Tom Gehrels, op voordracht van de Haarlemse wetenschapsjournalist Carl Koppeschaar. De vernoeming werd door de Internationale Astronomische Unie (IAU) bekrachtigd.”Planetoïde (23403) Boudewijnbuch beweegt zich op een afstand van 274 miljoen tot 446 miljoen kilometer van de zon in de ruimte tussen de planeten Mars en Jupiter.
What A Body!
Dit is iets wat tegenwoordig een shitstorm op Twitter zou opleveren. Uit What A Body!, Dell 483 (1951)
Zie ook Dell Publishing – American Pulp Ficion
Zie ook Dell Publishing – American Pulp Ficion
04 februari 2020
03 februari 2020
01 februari 2020
31 januari 2020
29 januari 2020
28 januari 2020
Kleintje graffiti, Arnhem
Wat kleinschalige graffiti in Arnhem, gespot in januari 2020. Foto 5 is van de Sonsbeeksingel, alle andere zijn gemaakt in de straatjes achter het Rembrandt-theater. Canon EOS 500 met Agfa Vista 200.
Labels:
2020,
Agfa Vista 200,
Arnhem,
Canon EOS 500,
graffiti
26 januari 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)
