Posts tonen met het label De Lange Hut. Alle posts tonen
Posts tonen met het label De Lange Hut. Alle posts tonen
15 juli 2019
01 december 2016
1961 - Enige en algemene kennisgeving
Op 9 maart is in Gibraltar tot onze diepe droefheid, na een kortstondige ziekte overleden onze lieve moeder ELEONORE ADRIENNE HOLLE
Douairière J. A. Baron van Heeckeren van Molecaten
eerder weduwe van John Hubert Lamberts
„De Lange Hut”, Koningsweg, Arnhem:
J. W. P. C. Lamberts
(tijdelijk) Marbella (Spanje):
C. A. van Heeckeren van Molecaten.
De begrafenis heeft in alle stilte in Gibraltar plaatsgehad. Liever geen bezoek.
Algemeen Handelsblad, 14-03-1961
Knipsels De Lange Hut
1954 - Landgoed „De lange hut” verkocht
Het landgoed „De Lange Hut” bij Arnhem is wegens verkoop niet meer toegankelijk voor bezoekers. De nieuwe eigenaar is de heer P. Bartels, verblijvend te Bandoeng. In het verkoopcontract is bedongen, dat de verkoopster, de familie Van Heeckeren van Molecaten, tot haar dood toe op het landgoed mag blijven wonen.
Algemeen Handelsblad, 21-04-1954
Knipsels De Lange Hut
14 januari 2014
Kunstveiling 1961, De Lange Hut
BELANGRIJKE KUNSTVEILING TE ARNHEM
op het landgoed „De Lange Hut" • Koningsweg 2
op DINSDAG 7 en WOENSDAG 8 NOVEMBER 1961
geheel en uitsluitend omvattend de collectie van wijlen
J. A. Baron en Baronesse VAN HEECKEREN VAN MOLECATEN
KIJKDAGEN: vrijdag 3 - zaterdag 4 - zondag 5 november
1961, dagelijks van 10—16 uur.
PAUL BRANDT - AMSTERDAM
makelaars - taxateurs - erkende veilinghouders
kantoor: Pieter de Hoochstraat 10 - Amsterdam - telefoon 020—725997
--
De Tijd De Maasbode
28-10-1961
16 oktober 2012
Lange Hut: 1966 - 1978
16 februari 2012
Wolfheeze Wolfheze Wolfhezen
Tilburgse Courant, Maandag 11 juni 1917
MOORD TE WOLFHEEZE.
Men meldt ons nog uit Arnhem:
Aan de drijfjacht welke in de bosschen ten noorden van Arnhem en onder Ede georganiseerd is ten einde den dader van den afschuwelijken moordaanslag te Wolfheze op te sporen, wordt behalve door marechaussee, Oosterbeeksche politie en militairen ook deelgenomen door de Arnhemse politie. Eenige rechercheurs onder leiding van den inspecteur van politie den heer A. Bros zijn daartoe gistermorgen uitgerukt. Het onderzoek heeft tot dusver geleerd, dat het individu den nacht heeft doorgebracht in een schuurtje onder Wolhfeze, daar twee kippen heeft geslacht en opgegeten en vervolgens gistermorgen de heide is overgestoken in de richting van den Amsterdamschen straatweg. Ter hoogte van De Ginkel heeft hij twee soldaten ontmoet, die hij beiden met revolverschoten heeft verwond. Een van hen is naar het militair hospitaal te Arnhem overgebracht. Zijn weg voortzettend, is de razende man in de richting van den Koningsweg geloopen. Hij heeft zich vertoond bij den boschwachter A. Gerritsen, die onder Ede, nabij het landgoed De lange Hut van baron Van Pallandt woont. Met dezen Gerritsen heeft de man een gesprek gevoerd, daarbij verteld dat hij iemand had doodgeschoten. Tijdens dit gesprek haalde het individu zijn revolver te voorschijn en wilde Gerritsen neerschieten. Deze snelde zijn woning binnen om zijn revolver te halen. Inmiddels had de man zich reeds uit de voeten gemaakt. Men vermoedt dat hij zich thans ophoudt in de bossschen ten noorden van Schaarsbergen. Te Oosterbeek en omgeving is de deelneming met het gezin van het slachtoffer, de onbezoldigde rijksveldwachter Van Beek zeer groot. Van Beek was een zeer oppassend en ijverig man ; hij woonde in het huisje aan den tol bij Wolfheze. Hij laat een vrouw en 3 kinderen achter.
Nader wordt ons geseind:
De moordenaar van de onbezoldigde rijksveldwachter Van Beek te Wolfhezen is gisteravond omstreeks halfacht te Arnhem gearresteerd in het volkslogement van Heineman aan de Oeverstraat. Den geheelen dag hadden militairen, marechaussee en politie gespeurd in de bosschen in de omgeving van Schaarsbergen en bij Valkenhuizen. Telkens doken geruchten op dat de moordenaar gezien was, doch in geen enkel geval leidde dit tot arrestatie. De inspecteur Bros zette met drie rechercheurs de nasporingen zelfs voort tot in de bosschen van Loenen (Veluwe). Op het tijdstip dat men daar nog zoekende was, bereikte den commissaris van politie te Arnhem, den heer Ter Laak, de mededeeling, dat de moordenaar zich te Arnhem ophield in het logement van Heineman aan de Oeverstraat. Onmiddellijk werd den inspecteur Lovink en twee rechercheurs Vis en Polak opgedragen zich daarheen te begeven. Zij vonden den moordenaar in een kamer van het logement een krant lezende. Hij plaatste zich onmiddellijk in een hoek ten einde in den rug gedekt te zijn. Uit zijn schuilplaats loste hij vier of vijf schoten op den politieambtenaren. Een daarvan trof den inspecteur Lovink in het dijbeen, een tweede kogel ging den rechercheur rakelings het voorhoofd. Daarna kon de man overmand en gearresteerd worden. Het is Evert Johannes Roelofsen, geboren te Arnhem 21 December 1896, van beroep stoker, doch thans zwervende. Zijn signalement beantwoordde in geenerlei opzicht aan het jagerstenue, dat hem door de Oosterbeeksche autoriteiten werd toegeschreven. Hij droeg een groenen slappen vilthoed en was gekleed in een blauw colbertkosttuum.
Bij zijn verhoor door den commissaris van politie verklaarde hij te Breda in den kost te zijn geweest in de Katholieke Leeszaal. Zijn ouders waren in Duitschland werkzaam, hij zelf was zwervende. Hij bekende het jachtgeweer te hebben gekocht en ook een revolver groot kaliber en een bandelier met scherpe patronen, omdat het zijn voornemen was, van de jacht te gaan leven. Bij de uitspanning Wolfheze had een man hem zijn geweer willen afnemen, en zeide hij, om te voorkomen dat een schot daaruit hem, Roelofsen, zou treffen, had hij zijn revolver getrokken en den man neergeschoten. Eveneens bekende hij op den Utrechtschen weg op een marechaussee te hebben geschoten zonder hem te raken. Gistermorgen kreeg hij in de gaten, dat men hem op de hielen zat. Hij bekende voorts op den Amsterdamschen weg op twee soldaten te hebben geschoten. Hij is vervolgens naar de stad afgezakt waar zijn arrestatie volgde.
De moordenaar heeft reeds een jaar tuchthuisstraf ondergaan wegens het lichten van muntgasmeters. Bij zijn arrestatie heeft hij ook zichzelf met zijn revolver aan den arm verwond. Onder invloed daarvan was hij eenigszins versuft. Geboeid werd hij per rijtuig naar het Huis van Bewaring overgebracht. In het geheel heeft hij 8 revolverschoten gelost. Hij had nog een scherpe patroon over.
De inspecteur Lovink is in het Diaconessenhuis opgenomen.
Tilburgse Courant, Maandag 11 juni 1917 (PDF, Koninklijke Bibliotheek, Historische Kranten)
MOORD TE WOLFHEEZE.
Men meldt ons nog uit Arnhem:
Aan de drijfjacht welke in de bosschen ten noorden van Arnhem en onder Ede georganiseerd is ten einde den dader van den afschuwelijken moordaanslag te Wolfheze op te sporen, wordt behalve door marechaussee, Oosterbeeksche politie en militairen ook deelgenomen door de Arnhemse politie. Eenige rechercheurs onder leiding van den inspecteur van politie den heer A. Bros zijn daartoe gistermorgen uitgerukt. Het onderzoek heeft tot dusver geleerd, dat het individu den nacht heeft doorgebracht in een schuurtje onder Wolhfeze, daar twee kippen heeft geslacht en opgegeten en vervolgens gistermorgen de heide is overgestoken in de richting van den Amsterdamschen straatweg. Ter hoogte van De Ginkel heeft hij twee soldaten ontmoet, die hij beiden met revolverschoten heeft verwond. Een van hen is naar het militair hospitaal te Arnhem overgebracht. Zijn weg voortzettend, is de razende man in de richting van den Koningsweg geloopen. Hij heeft zich vertoond bij den boschwachter A. Gerritsen, die onder Ede, nabij het landgoed De lange Hut van baron Van Pallandt woont. Met dezen Gerritsen heeft de man een gesprek gevoerd, daarbij verteld dat hij iemand had doodgeschoten. Tijdens dit gesprek haalde het individu zijn revolver te voorschijn en wilde Gerritsen neerschieten. Deze snelde zijn woning binnen om zijn revolver te halen. Inmiddels had de man zich reeds uit de voeten gemaakt. Men vermoedt dat hij zich thans ophoudt in de bossschen ten noorden van Schaarsbergen. Te Oosterbeek en omgeving is de deelneming met het gezin van het slachtoffer, de onbezoldigde rijksveldwachter Van Beek zeer groot. Van Beek was een zeer oppassend en ijverig man ; hij woonde in het huisje aan den tol bij Wolfheze. Hij laat een vrouw en 3 kinderen achter.
Nader wordt ons geseind:
De moordenaar van de onbezoldigde rijksveldwachter Van Beek te Wolfhezen is gisteravond omstreeks halfacht te Arnhem gearresteerd in het volkslogement van Heineman aan de Oeverstraat. Den geheelen dag hadden militairen, marechaussee en politie gespeurd in de bosschen in de omgeving van Schaarsbergen en bij Valkenhuizen. Telkens doken geruchten op dat de moordenaar gezien was, doch in geen enkel geval leidde dit tot arrestatie. De inspecteur Bros zette met drie rechercheurs de nasporingen zelfs voort tot in de bosschen van Loenen (Veluwe). Op het tijdstip dat men daar nog zoekende was, bereikte den commissaris van politie te Arnhem, den heer Ter Laak, de mededeeling, dat de moordenaar zich te Arnhem ophield in het logement van Heineman aan de Oeverstraat. Onmiddellijk werd den inspecteur Lovink en twee rechercheurs Vis en Polak opgedragen zich daarheen te begeven. Zij vonden den moordenaar in een kamer van het logement een krant lezende. Hij plaatste zich onmiddellijk in een hoek ten einde in den rug gedekt te zijn. Uit zijn schuilplaats loste hij vier of vijf schoten op den politieambtenaren. Een daarvan trof den inspecteur Lovink in het dijbeen, een tweede kogel ging den rechercheur rakelings het voorhoofd. Daarna kon de man overmand en gearresteerd worden. Het is Evert Johannes Roelofsen, geboren te Arnhem 21 December 1896, van beroep stoker, doch thans zwervende. Zijn signalement beantwoordde in geenerlei opzicht aan het jagerstenue, dat hem door de Oosterbeeksche autoriteiten werd toegeschreven. Hij droeg een groenen slappen vilthoed en was gekleed in een blauw colbertkosttuum.
Bij zijn verhoor door den commissaris van politie verklaarde hij te Breda in den kost te zijn geweest in de Katholieke Leeszaal. Zijn ouders waren in Duitschland werkzaam, hij zelf was zwervende. Hij bekende het jachtgeweer te hebben gekocht en ook een revolver groot kaliber en een bandelier met scherpe patronen, omdat het zijn voornemen was, van de jacht te gaan leven. Bij de uitspanning Wolfheze had een man hem zijn geweer willen afnemen, en zeide hij, om te voorkomen dat een schot daaruit hem, Roelofsen, zou treffen, had hij zijn revolver getrokken en den man neergeschoten. Eveneens bekende hij op den Utrechtschen weg op een marechaussee te hebben geschoten zonder hem te raken. Gistermorgen kreeg hij in de gaten, dat men hem op de hielen zat. Hij bekende voorts op den Amsterdamschen weg op twee soldaten te hebben geschoten. Hij is vervolgens naar de stad afgezakt waar zijn arrestatie volgde.
De moordenaar heeft reeds een jaar tuchthuisstraf ondergaan wegens het lichten van muntgasmeters. Bij zijn arrestatie heeft hij ook zichzelf met zijn revolver aan den arm verwond. Onder invloed daarvan was hij eenigszins versuft. Geboeid werd hij per rijtuig naar het Huis van Bewaring overgebracht. In het geheel heeft hij 8 revolverschoten gelost. Hij had nog een scherpe patroon over.
De inspecteur Lovink is in het Diaconessenhuis opgenomen.
15 februari 2012
Uit 't moederland
De benzinediefstal in het vliegkamp te Soesterberg.
In den loop van 1917 is op groote schaal in het vliegkamp te Soesterberg benzine gestolen. Zooals bij de behandeling van verschillende zaken voor den Krijgsraad te Arnhem bleek, werd door de manschappen van het vliegkamp vrij openlijk in benzine gehandeld. Toen de schaarschte aan benzine steeds grooter werd, verkochten de soldaten vrij groote quantums tegen goede prijzen. Zekere G.R., handelaar te Zeist, kocht meermalen van deze benzine, om ze dan weer met een flinke winst van de hand te doen, vaak, na ze gemengd te hebben met minderwaardige stoffen.
In den loop der maand Juni had ook de heer M. J. baron van P. te Arnhem, kapitein van het vrijwillig automobielcorps, en als zoodanig belast met het toezicht op het gebruik van benzine bij de 2de divisie, gebrek aan benzine.
Zijn chauffeur Van B. wist wel een adres om nog aan benzine te komen. Hij vroeg toen den bovengenoemden G.R. te Zeist of deze nog leveren kon. Deze beloofde, 300 L. te zullen leveren tegen f 2,20 per liter. Aan het station te Arnhem bracht de chauffeur baron van P. in kennis met den handelaar R. en de koop werd definitief gesloten, R. kreeg een gedeelte van de koopsom in contanten vooruit ca voor de rest een cheque.
Na eenigen tijd werd de benzine per auto naar „De Lange Hut" onder Arnhem gebracht. De handelaar R. verklaarde nu voor den Krijgsraad, dat bij de aflevering baron van P. en de chauffeur met eenige anderen aanwezig waren.
De benzine werd overgegoten in een vat, dat in den grond gegraven was. Bij het overgieten merkte de chauffeur op, dat de benzine zoo stonk. Hij liet baron van P. ruiken. Deze constateerde eveneens den stank en vroeg of ze wel goed was.
Getuige antwoordde toen: Ze komt uit het vliegkamp. Ik koop ze van de soldaten voor f 1.50 per liter. Niettegenstaande de voorzitter hem op den ernst van deze verklaring opmerkzaam maakt, blijft getuige er bij, dat de zaak zich zoo heeft afgespeeld. Ook de chauffeur wist zeer goed, dat de benzine uit het vliegkamp kwam. Bij deze partij waren 3 bussen zuivere benzine uit 't vliegkamp.
Getuige erkent, dat hij wegens heling tot 3 maanden gevangenisstraf is veroordeeld.
Beklaagde baron Van P. gaf aan getuige daarop een cheque, om nog een voorraad benzine te leveren. Deze levering heeft niet plaatsgehad.
Beklaagde noemt het verhaal van den get. een leugen.
Get. v. B., chauffeur, thans in militairen dienst, bevestigt de verklaringen van den vorigen getuige voor zoover het gebeurde tot aan de aflevering betreft. Wat er toen gesproken is, weet hij nu niet meer.
Getuige J. Zoete, rijksveldwachter te Zeist verklaart, dat hij destijds o. m. getuige Van B. heeft gehoord, die hem toen dadelijk verklaarde, gehoord te hebben een gesprek als door den getuige R. vermeld. Op verzoek van Van B. is hij later nog bij hem terug geweest. Hij meende toen, dat zijn verklaring eenigszins anders moest zijn. Nadat getuige hem er op gewezen had, dat hij volkomen vrij was in zijn verklaring en hij niets dan de waarheid moest zeggen, antwoordde Van B.: Laat het dan maar staan.
Get. v. B. erkent dit. Hij zegt nu, dat hij toen al niet zeker was, dat de woorden gebruikt waren.
Getuige wordt nogmaals gewezen op zijn vreemde houding, terwijl getuige R. hem onder het oog brengt, dat hij staat te liegen, doch getuige blijft er bij, dat hij niet meer weet, wat er gesproken is.
Beklaagde handhaaft zijn verklaring, dat hij het vermelde gesprek niet gevoerd heeft en dat hij niet geweten heeft, dat de benzine gestolen was.
De waarnemende auditeur militair, mr. Van Oosten Slingeland, vraagt schorsing van de verdere behandeling, om eerst te doen onderzoeken, of getuige v. B. zich aan meineed schuldig heeft gemaakt.
De verdediger, mr. H.P. de Wilde, verzet zich daartegen, omdat z.i. het resultaat van dat onderzoek negatief zal zijn, bovendien meent hij zelfs, wanneer get. v. B. positief was in zijn verklaring, de bekl. toch zal worden vrijgesproken.
Na in raadkamer te hebben beraadslaagd, gelast de Krijgsraad, dat met de behandeling der zaak zal worden voortgegaan. De waarnemende auditeur militair, requisitoir nemend, wijst er op, dat niet alleen uit de verklaring van get R. en uit die van v. B. zooals hij aanvankelijk heeft afgelegd, maar ook uit die van andere personen, die bij de aflevering tegenwoordig waren, een gesprek is gehoord, waarin over het vliegkamp werd gesproken.
Spreker meent dan ook, dat een strenge straf moet worden opgelegd en daar R. tot 3 maanden is veroordeeld wegens heling, zal ook beklaagde tot een gelijke straf moeten worden veroordeeld.
Eisch: 3 maanden gevangenisstraf.
De verdediger, mr. H. P. de Wilde, wijst er allereerst op, dat de get. R. een volkomen onbetrouwbaar persoon is; niet alleen, dat hij door zijn handelwijze diefstal bevorderde, waarvoor hij dan ook tot 3 maanden gevangenisstraf veroordeeld is, maar ook heeft hij zich op allerlei wijze aan bedrog schuldig gemaakt, door tegen duren prijs benzine te verkoopen, die voor het grootste deel water was, of zoodanig met allerlei bestanddeel vermengd, dat zij vrijwel waardeloos was. Veel waarde kan er dan ook aan de verklaring van dezen getuigen niet gehecht worden. Bovendien is ook deze getuige niet consequent in zijn verklaringen, die verder niet bevestigd worden.
Pleiter vraagt ten slotte vrijspraak.
De Krijgsraad sprak baron Van P. ter zake heling van in Soesterberg gestolen benzine vrij.
De Sumatra Post, Medan, Vrijdag 6 September 1918 (PDF, Koninklijke Bibliotheek, Historische Kranten)
In den loop van 1917 is op groote schaal in het vliegkamp te Soesterberg benzine gestolen. Zooals bij de behandeling van verschillende zaken voor den Krijgsraad te Arnhem bleek, werd door de manschappen van het vliegkamp vrij openlijk in benzine gehandeld. Toen de schaarschte aan benzine steeds grooter werd, verkochten de soldaten vrij groote quantums tegen goede prijzen. Zekere G.R., handelaar te Zeist, kocht meermalen van deze benzine, om ze dan weer met een flinke winst van de hand te doen, vaak, na ze gemengd te hebben met minderwaardige stoffen.
In den loop der maand Juni had ook de heer M. J. baron van P. te Arnhem, kapitein van het vrijwillig automobielcorps, en als zoodanig belast met het toezicht op het gebruik van benzine bij de 2de divisie, gebrek aan benzine.
Zijn chauffeur Van B. wist wel een adres om nog aan benzine te komen. Hij vroeg toen den bovengenoemden G.R. te Zeist of deze nog leveren kon. Deze beloofde, 300 L. te zullen leveren tegen f 2,20 per liter. Aan het station te Arnhem bracht de chauffeur baron van P. in kennis met den handelaar R. en de koop werd definitief gesloten, R. kreeg een gedeelte van de koopsom in contanten vooruit ca voor de rest een cheque.
Na eenigen tijd werd de benzine per auto naar „De Lange Hut" onder Arnhem gebracht. De handelaar R. verklaarde nu voor den Krijgsraad, dat bij de aflevering baron van P. en de chauffeur met eenige anderen aanwezig waren.
De benzine werd overgegoten in een vat, dat in den grond gegraven was. Bij het overgieten merkte de chauffeur op, dat de benzine zoo stonk. Hij liet baron van P. ruiken. Deze constateerde eveneens den stank en vroeg of ze wel goed was.
Getuige antwoordde toen: Ze komt uit het vliegkamp. Ik koop ze van de soldaten voor f 1.50 per liter. Niettegenstaande de voorzitter hem op den ernst van deze verklaring opmerkzaam maakt, blijft getuige er bij, dat de zaak zich zoo heeft afgespeeld. Ook de chauffeur wist zeer goed, dat de benzine uit het vliegkamp kwam. Bij deze partij waren 3 bussen zuivere benzine uit 't vliegkamp.
Getuige erkent, dat hij wegens heling tot 3 maanden gevangenisstraf is veroordeeld.
Beklaagde baron Van P. gaf aan getuige daarop een cheque, om nog een voorraad benzine te leveren. Deze levering heeft niet plaatsgehad.
Beklaagde noemt het verhaal van den get. een leugen.
Get. v. B., chauffeur, thans in militairen dienst, bevestigt de verklaringen van den vorigen getuige voor zoover het gebeurde tot aan de aflevering betreft. Wat er toen gesproken is, weet hij nu niet meer.
Getuige J. Zoete, rijksveldwachter te Zeist verklaart, dat hij destijds o. m. getuige Van B. heeft gehoord, die hem toen dadelijk verklaarde, gehoord te hebben een gesprek als door den getuige R. vermeld. Op verzoek van Van B. is hij later nog bij hem terug geweest. Hij meende toen, dat zijn verklaring eenigszins anders moest zijn. Nadat getuige hem er op gewezen had, dat hij volkomen vrij was in zijn verklaring en hij niets dan de waarheid moest zeggen, antwoordde Van B.: Laat het dan maar staan.
Get. v. B. erkent dit. Hij zegt nu, dat hij toen al niet zeker was, dat de woorden gebruikt waren.
Getuige wordt nogmaals gewezen op zijn vreemde houding, terwijl getuige R. hem onder het oog brengt, dat hij staat te liegen, doch getuige blijft er bij, dat hij niet meer weet, wat er gesproken is.
Beklaagde handhaaft zijn verklaring, dat hij het vermelde gesprek niet gevoerd heeft en dat hij niet geweten heeft, dat de benzine gestolen was.
De waarnemende auditeur militair, mr. Van Oosten Slingeland, vraagt schorsing van de verdere behandeling, om eerst te doen onderzoeken, of getuige v. B. zich aan meineed schuldig heeft gemaakt.
De verdediger, mr. H.P. de Wilde, verzet zich daartegen, omdat z.i. het resultaat van dat onderzoek negatief zal zijn, bovendien meent hij zelfs, wanneer get. v. B. positief was in zijn verklaring, de bekl. toch zal worden vrijgesproken.
Na in raadkamer te hebben beraadslaagd, gelast de Krijgsraad, dat met de behandeling der zaak zal worden voortgegaan. De waarnemende auditeur militair, requisitoir nemend, wijst er op, dat niet alleen uit de verklaring van get R. en uit die van v. B. zooals hij aanvankelijk heeft afgelegd, maar ook uit die van andere personen, die bij de aflevering tegenwoordig waren, een gesprek is gehoord, waarin over het vliegkamp werd gesproken.
Spreker meent dan ook, dat een strenge straf moet worden opgelegd en daar R. tot 3 maanden is veroordeeld wegens heling, zal ook beklaagde tot een gelijke straf moeten worden veroordeeld.
Eisch: 3 maanden gevangenisstraf.
De verdediger, mr. H. P. de Wilde, wijst er allereerst op, dat de get. R. een volkomen onbetrouwbaar persoon is; niet alleen, dat hij door zijn handelwijze diefstal bevorderde, waarvoor hij dan ook tot 3 maanden gevangenisstraf veroordeeld is, maar ook heeft hij zich op allerlei wijze aan bedrog schuldig gemaakt, door tegen duren prijs benzine te verkoopen, die voor het grootste deel water was, of zoodanig met allerlei bestanddeel vermengd, dat zij vrijwel waardeloos was. Veel waarde kan er dan ook aan de verklaring van dezen getuigen niet gehecht worden. Bovendien is ook deze getuige niet consequent in zijn verklaringen, die verder niet bevestigd worden.
Pleiter vraagt ten slotte vrijspraak.
De Krijgsraad sprak baron Van P. ter zake heling van in Soesterberg gestolen benzine vrij.
06 januari 2012
Lange Hut: Natuurschoonwet 1928 (exit)
Ministerie van Onderwijs, Kunst en Wetenschappen
De Minister van Onderwijs, Kunst en Wetenschappen en de Staatssecratris van Financiën,
Gelet op de Natuurschoonwet 1928 en op de gemeenschappelijke beschikking van 21 November 1952,
nr. 276.778/712, afd. O.K.N.
nr. 52, afd. Ind. Belastingen,
houdende hernieuwde rangschikking onder de landgoederen als bedoeld in artikel 1 der Natuurschoonwet 1928 van het landgoed genaamd "De Lange Hut", gelegen in de gemeente Arnhem, in eigendom toebehorend aan de N.V. Cultuur Maatschappij "Parakan Salak", gevestigd te Arnhem;
Beschikkende op de bij de Directeur van het Staatsbosbeheer ingekomen brief van P.V.O. Bartels, tijdelijk wonende te Ede, gedateerd 27 October 1953, waarbij deze mededeelt, dat voormeld landgoed sedert 1 October 1953 in eigendom aan hem is overgedragen, als gevolg waarvan dit onroerend goed aan de werking van voormelde wet dient te worden onttrokken;
Beschikkende voorts op de bij genoemde functionaris ingekomen brief van P.V.O. Bartels, voornoemd, gedateerd 12 December 1953, waarbij deze mededeelt dat hij er geen prijs op stelt, dat voormeld landgoed te zijner behoeve opnieuw wordt aangemerkt als een landgoed als bedoeld in art 1 der Natuurschoonwet 1928;
Gezien het advies van de Directeur van het Staatsbosbeheer van 28 Januari 1954, nr. 19.821, alsmede het rapport van de Directeur van [sic];
BESLUITEN:
te bepalen, dat voornoemd landgoed zijn karakter als landgoed in de zin van art 1 der Natuurschoonwet 1928 heeft verloren.
Afschrift dezer zal worden gezonden aan:
1. de belanghebbende (adres: P.V.O. Bartels, Djalan Tjihampelas 98, Bandung, Indonesië);
2. de Staatssecretaris van Financiën;
3. de Directeur van het Staatsbosbeheer, Museumlaan 2 te Utrecht;
4. de Directeur van [sic]
's-Gravenhage, 1954
04 januari 2012
Lange Hut: Bartels
AFSCHRIFT.
P.V.O. Bartels,
Djalan Tjihampelas 98 Bandung, 's-Gravenhage 12/12/'53
AAN:
den Hoogedelgestrengen Heer Directeur
van het Staatsbosbeheer,
te Utrecht.
Uw kenmerk: B.17 700
Uw schrijven: 8 december 1953
HoogEdelGestrenge Heer,
Met referte aan Uw opgemeld schrijven deel ik U.H.E.G hierdoor beleefd mede dat het niet in mijn bedoeling ligt het landgoed "De Lange Hut" onder de Natuurschoonwet 1928 te doen handhaven.
Voor wat betreft de geprojecteerde ontginning ten Zuiden van de Wekeromseweg kan ik U mededelen dat het inderdaad niet mijn bedoeling is hiervan een grote open vlakte te maken, doch bij eventuele ontginningen alle mogelijke aandacht te schenken aan het behoud van het natuurschoon.
Tot concrete stappen in deze richting zal, gelijk ik U.H.E.G. reeds eerder berichtte, eerst over circa twee jaren worden overgegaan. Bij voorbereidende maatregelen zal echter door mij c.q. een gemachtigde steeds overleg gepleegd worden met Uwen Dienst.
Voor uw principeëel accoord met mijn plannen betuig ik U.H.E.G. inmiddels mijn oprechten dank.
Ten slotte moge ik U.H.E.G. nog beleefd verzoeken - zulks in verband met mijn spoedig vertrek - eventuele verdere correspondentie te willen richten rechtstreeks aan mijn adres te Bandung.
Hoogachtend,
w.g. P.Bartels.
29 december 2011
Lange Hut: Natuurschoonwet 1928 (2)
Staatsbosbeheer
Telegram-adres: Staatsbosbeheer, Utrecht
Interc. Telefoon No. 13836 en 13837,
Postrekening No. 54430.
Aan
Zijne Excellentie de Staatssecretaris van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen
te
's-Gravenhage.
Kenmerk Staatsbosbeheer B 7 461
Uw kenmerk 239 201/712
Bericht op brief 2 April 1952
Dagtekening Utrecht, 20 Juni 1952
Onderwerp uitvoering Natuurschoonwet 1928 landgoed "De Lange Hut" in de gemeente Arnhem
Bijlage n: 3.
Bij deze deel ik Uwer Excellentie mede, dat m.i. tegen hernieuwde rangschikking onder de Natuurschoonwet 1928 van nevensvermeld landgoed, geen bezwaar bestaat.
Het ligt voorts in de bedooeling, zoals moge blijken uit het hierbij gaande afschrift van een brief van de cultuur Mij "Parakan Salak" N.V. gedateerd 25 April 1952, dat de bestaande toegangsregeling, zoals deze is vastgelegd inj de beschikking van 1 Juli 1948 blijft gehandhaafd.
De ter inzage ontvangen kadastrale legger en de zich in mijn archief bevindende kadastrale kaart van het landgoed worden eveneens hierbij ingesloten.
DE DIRECTEUR VAN HET STAASBOSBEHEER,
Antwoord te richten aan
de Directeur van het Staatsbosbeheer te Utrecht, Museumlaan 2,
met vermelding van datum en nummer dezes en slechts één onderwerp
in een brief te behandelen.
Snelwegtuin Grijsoord
www.buroharro.nl:
Midden in knooppunt Grijsoord, bekend van het aantal kilometers dat er vast staat elke morgen, was 100 jaar terug een gelijknamige vakantiekolonie, waar bleekneusjes door reinheid, lucht en beweging aan konden sterken. Om de tuin heen slingerde de weg naar Otterlo en verder, Harderwijk. Vroeger een aanzienlijke stad waar handelsroutes, de voormalige snelwegen, naar vernoemd werden. Deze asfaltweg vormt, opgegraven, Snelwegtuin Grijsoord; een vergeten lap asfalt naar Harderwijk, omzoomd door wildernis, ingeklemd in een snelwegknooppunt, zo rustig...je komt er geen mens tegen.
Tekst en afbeelding 1 via buroharro.nl.
Google Maps-locatie via Wegenforum. Op die laatste site wordt behoorlijk diep ingegaan op het artikeltje op buroharro.nl. Aardig leesvoer voor de geïnteresseerde.
Midden in knooppunt Grijsoord, bekend van het aantal kilometers dat er vast staat elke morgen, was 100 jaar terug een gelijknamige vakantiekolonie, waar bleekneusjes door reinheid, lucht en beweging aan konden sterken. Om de tuin heen slingerde de weg naar Otterlo en verder, Harderwijk. Vroeger een aanzienlijke stad waar handelsroutes, de voormalige snelwegen, naar vernoemd werden. Deze asfaltweg vormt, opgegraven, Snelwegtuin Grijsoord; een vergeten lap asfalt naar Harderwijk, omzoomd door wildernis, ingeklemd in een snelwegknooppunt, zo rustig...je komt er geen mens tegen.
Google Maps-locatie via Wegenforum. Op die laatste site wordt behoorlijk diep ingegaan op het artikeltje op buroharro.nl. Aardig leesvoer voor de geïnteresseerde.
27 december 2011
Lange Hut: Parakan Salak
Cultuur Maatschappij
"Parakan Salak" N.V.
Bankiers:
De Javase Bank N.V. Amsterdam
Nederlandsche Handel Mij. N.V. Amsterdam, Arnhem
De Twentsche Bank N.V. Arnhem
Postrekening 31342
Mercuur Code 3e Edition
Arnhem, 28 januari 1952
Eusebiusbuitensingel 32
Telefoon 26466
Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen,
Afd. O.K.N.
's-GRAVENHAGE.
Natuurschoonwet 1928.
Het landgoed "de Lange Hut", Koningsweg 2 te Arnhem, is op 2 Januari 1952 overgegaan in het bezit van onze Vennootschap.
Aangezien wij gaarne Uw beschikking Nr. 69.737/712/Ind.belastingen Nr. 257 d.d. 1 Juli 1948 op ons van toepassing zouden willen zien, verzoeken wij U ons mede te delen op welke wijze dit dient te geschieden.
Hoogachtend,
CULTUUR MIJ. "PARAKAN SALAK" N.V.
Lange Hut: politietoezicht
[ongedateerd]
Nr. Nr. 69.737 2/712
257
Betr.: a.v.
Medezenden: een afschr. van de hoofdminute
Aan
het Hoofd van plaatselijke politie der gemeente Arnhem
Hierbij doe ik u een afschrift toekomen van mijn gezamenlijk met mijn ambtgenoot van Financiën genomen beschikking van heden,
Nr. 69.737 1/712, afd. O.K.N.
Nr. 257, afd. Ind. belastingen
waarbij nevenvermeld in Uw gemeente gelegen onroerend goed is aangemerkt als een landgoed als bedoeld in art. 1 der Natuurschoonwet 1928.
Daar dit landgoed onder de in deze beschikking opgenomen regeling voor het publiek toegankelijk is, verzoek ik U met verwijzing naar de circulaire van 28 Maart 1928, Directie van de Landbouw, Nr. 389, Afd. 2 Dom., op het in Uw gemeente gelegen gedeelte daarvan zoveel mogelijk politietoezicht te laten uitoefenen.
Voor de Minister,
Het Hoofd van de Afd. O.K.N.
20 december 2011
Lange Hut: Natuurschoonwet 1928
Staatsbosbeheer
Telegram-adres: Staatsbosbeheer, Utrecht
Interc. Telefoon No. 13836 en 13837,
Postrekening No. 54430.
Utrecht, Museumlaan 2
31 december 1947:
No. 1852.
Bericht op brief van 28 juli 1947, nr. 41779 / 712 afd. O.K.N.,
betreffende: uitvoering Natuurschoonwet 1928. Landgoed "De Lange Hut" gem. Arnhem.
Aan Zijne Excellentie de Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen,
's-GRAVENHAGE
Bij dezen heb ik de eer Uwer Excellentie mede te delen, dat het 50.5083 ha grote landgoed "De Lange Hut" gelegen in de gemeente Arnhem en toebehorende aan Mevr. J.A. Baronesse van Heeckeren van Molecaten, geb. Holle te Arnhem, blijkens een ter plaatse ingesteld onderzoek geheel behoort tot de landgoederen, waarvan het blijven voortbestaan in de bestaande toestand voor het behoud van het natuurschoon wenselijk is, zodat het naar mijn mening kan worden aangemerkt als een landgoed, bedoeld in artikel 1 der Natuurschoonwet 1928.
Het landgoed is gelegen in de hoek, die gevormd wordt door de snelverkeersweg Ede-Arnhem en de Koningsweg.
Het bestaat uit een fraai buitenhuis, twee boerderijen, naald- en loofhoutbos, berkensingels, hei met vliegdennen, hakhout en enig cultuurland, dat voldoende door houtgewas is omgeven om als één geheel met het landgoed te worden beschouwd. Het wordt door vele aardige wandelpaden en lanen doorsneden. Men heeft zich hier bijzonder toegelegd op het verkrijgen van aantrekkelijke natuurschoon en minder op het ontstaan van goed producerend bos. Daardoor is een landschappelijk zeer mooi geheel ontstaan.
Het ligt in de bedoeling, het landgoed onder de volgende bepalingen voor het publiek open te stellen:
Met uitzondering van de naaste omgeving van het woonhuis is het landgoed voor voetgangers – behalve voor niet te goeder naam en faam bekend staande personen – van zonsopgang tot zonsondergang uitsluitend op wegen en wandelpaden opengesteld op vertoon van wandelkaarten welke tegen betaling van ƒ 0,25 voor een gezin of een persoon, indien zij gedurende een kalenderjaar geldig zijn, en van ƒ 0,10 voor een gezin of voor één persoon ingeval zij slechts een geldigheidsduur van één dag hebben verkrijgbaar zijn bij D. van Schaar op het landgoed, Koningsweg 1a, Arnhem.
Antwoord te richten aan
de Directeur van het Staatsbosbeheer te Utrecht, Museumlaan 2,
met vermelding van datum en nummer dezes.
15 december 2011
Lange Hut: nog niet uit
28 november 2011
Reyers-Heide
"In 1784 komen we voor het eerst de naam van Otto Reyers tegen. Hij is geboren in 1739 en overleden op drie mei 1827 en was getrouwd met Maria Camp; samen hadden ze een zoon en twee dochters. Zijn beroep was meester metselaar. Veel namen herinneren nog aan deze grootgrondbezitter, nl. Reyers-Heide (vroeger Reyersheyde) Reyers-Camp (vroeger Reyerskamp) en Reyershof. De boederij Reyerskamp wordt op kaarten ook wel aangeduid als Papendal. In 1822 vraagt Reyers aan de Burgemeester van de Stad Arnhem het heideveld aan de zuidzijde te mogen verlengen om zo aan te sluiten aan de opgeworpen wallen van Wolfheze. Hij komt hiermee in conflict met de eigenaren van Drijen (Graaf van Ranzov), Sonnenberg (Jonkheer Willem Engelen) en Wolfhezen (Baron Bentinck, rentmeester P. v. Kesteren)."
(bron: Historie Johanna-hoeve deel I tot 1908)
"Op 22 maart 1821 meldde zich een 'Landmeter der eerste klasse' van het ministerie, en een controleur van de directe belastingen, op het Raadhuis in Arnhem. Ze werden begroet door de heren J.N. van Eck, R.J. Bouricius en D. Gaijmans, president burgemeester, resp. burgemeesters van Arnhem. Verder waren aanwezig de schout van Ede, E.L. van Meurs, en een viertal 'aanwijzers', gemeentelijke landmeters. De groep die gecompleteerd werd met een delegatie uit de gemeente Rozendaal, ging vervolgens naar het diregemeentenpunt ‘de Biesenpol’ aan de Amsterdamseweg: 'eenen steen en Grenspaal staande in de Heide ten Westen van de Amsterdamsche weg in de nabijheid van het Huis Reyers Heide genaamd ...'"
(bron: Arneym > Gemeentegrensgeschiedenis)
24 november 2011
Lange Hut - nog oudere doos
Kunst in Arnhem
Geïllustreerd maandschrift voor
Kunst en toegepaste kunst
In stad en land
Afl. 1
Jaargang 1919
Uitgave van de Arnhemse kunstkring
--
Huize "De Lange Hut" te Arnhem.
"De Lange Hut" werd gebouwd in het eerste oorlogsjaar; een gevelsteen vermeldt: Augustus—November 1914. De ligging op de ruime, open heide aan den rand van een dennenbosch, dat den noordelijken hoek vult tusschen de Amsterdamschen- en den Koningsweg, stelde aan den bouw haar bijzonderen eischen. Ook de bestaande gebouwen op het terrein: een boerderij met annexen, welke werden verbouwd en ingericht tot het moderne gebruik van koetshuis en autogarage, moesten daarop van invloed zijn; te meer waar deze aan de oprijlaan gelegen, kort bij het woonhuis, bij aankomst den eersten indruk zouden geven van de, als één geheel te beschouwen, bebouwing.
De oprijlaan gaat tusschen deze voorgebouwen dòòr, over het vroegere boerenerf, dat nu aan de derde zijde afgesloten door nieuw gebouwde paardenstallen, het karakter van een stalplaats heeft gekregen. Van hieruit voerde vroeger een oude laan van onze bekende knoestige Veluwsche beuken door het dennenbosch heen naar de open heide, thans echter naar het voorplein van het woonhuis, dat opzettelijk met zijn gevel en zijvleugels en cirkelvormige inplanting het vèrgezicht totaal afsluit.
De bedoeling hiervan is duidelijk. Hoe verheffend het onbelemmerde uitzicht over de eindelooze Kemperheide ook moge zijn, als tegenstelling voelt men de behoefte aan de intimiteit en geslotenheid van een beperkte ruimte, waarin alle menschelijk maaksel zich niet noodwendig behoeft te verliezen in de oneindigheid. Hier, aan dit voorplein, waar kleinere afmetingen spreken als aan de achterzijde van het huis, was de voorgeschreven schaal der vormen ook een andere. Hier konden door vèr overstekende daken ter weerszijden van de middenpartij, de diepe schaduwen en de intimiteit gevonden worden die men hier zoekt. Breede houten banken onder de vensters, zijn hier vanzelf op hun plaats. Rondom het voorplein bloemenranden binnen de beperkingen van geschoren palmhaagjes en evenzoo in het midden van het plein om den waterput, verdeeld in vier bassins, twee hooge en twee laage, voor het drenken van paarden en honden. — Met de mogelijkheid van ruiterbezoek in deze streek valt rekening te houden. — Hier aan het voorplein is getracht met eenvoudige middelen een aangename sfeer te scheppen van verzorgden eenvoud. Rondom het geheele huis is een straatje gemetseld van berggrint, om het water op te vangen, dat van de rieten daken druppelt. Bij de inspringende gedeelten langs de houten banken, groeide dit straatje aan tot grooter breedte. Een patroon van zwarte en roode steentjes in witten fond, kan u doen verbeelden te rusten op een weelderig Perzisch tapijt of kostelijk mozaïk. Het is een toepassing zooals deze dikwijls wordt aangetroffen bij boerenwoningen in de streken, waar dit materiaal overvloedig in den bodem wordt gevonden. Wij allen kennen de straatjes en stoepen van "kinderhoofden" tusschen en langs de boerderijen, waaraan soms wat meer zorg wordt besteed, als het gaat om een stoepje voor de huisdeur of ingang van den gast. Daar worden de steentjes kleiner, gesorteerd (in kleuren) en vinden wij sierlijke patronen voor rand- en middenversieringen. Het is hier hetzelfde in ruimer en weelderiger toepassing.
De lange achterzijde, welke zich naar het wijde Zuid-Westen keert, vraagt — in tegenstelling met de architectuur aan het voorplein — om grooter vormen en rustiger omtrek der dakvormen. De hooge middenpartij, waarin de groote woonkamer als centrum van bewoning is gelegen, geeft hier den nadruk. In deze middenpartij vonden op de zolderverdieping nog enkele logeerkamers een plaats. Overigens liggen — dienstbodenkamers uitgezonderd — alle vetrekken gelijkvloers. Een gang van ruim 29 meter lang en 2,5 meter breed, ruim genoeg dus om als hal te meubileren, loopt langs den voorgevel. Alle vertrekken komen daarop uit. De 7,5 x 7,5 meter groote woonkamer met een ruime nis, waarin de gemetselde open haard met bekleeding va antieke paarse tegels geplaatst is, vormt het midden van het grondplan; rechts daarvan de eetkamer met een loggia aan de zijde van de zonsondergangen, des zomers als open-air dining room in gebruik. De dienkamer vormt den overgang tot de keukenafdeling. Links van de woonkamer de slaap- en badkamers, met in den uitersten hoek van den linker-vleugel de heerenkamer; het eenige vertrek dat ter wille van het overzicht over de plaats een venster op het voorplein heeft. Vòòr het breede bloementerras aan den achtergevel, ter weerszijden overgaande in een beplanting van vaste planten en bloeiende heesters, ligt een rechthoekig grasveld. Het geheel, afgesloten door een hoogen aarden wal, de eenig denkbare afsluiting welke op de heide niet détoneeren zal. Voorts liggen tusschen den Zuidgevel en het bestaande bosch de geplaveide rozentuinen en aan den Noordgevel de keukenplaats; beide vanaf het voorplein te bereiken.
Door de groote frontbreedte is van den voorgevel geen overzichtelijke foto te maken, waarom wij hierbij een penteekening reproduceeren. Zij geeft een nauwkeurig beeld van de werkelijkheid.
W.J GERRETSEN, Architect.
22 november 2011
Lange Hut – oude doos
172 De Lange Hut, 1971-01-05Titel: De Lange Hut
Maker: [N.N]
Math. gegevens: 1:5000
Datering: 1971-01-05
Plaats van uitgave: Arnhem
Microfiche: 3764
Plaats: Arnhem, LANGE HUT, DE
Uitgever: Arnhem. Dienst van de Plantsoenen en Begraafplaatsen, Reiniging en Marktwezen, afdeling Plantsoenen
Vorm: 1 kaart
Techniek vrij: Acuut
Afmeting: 34x34cm
Annotatie: Sektie H - 1276 - 1277 - 1225. 55.46.22.HA. Verpachting perceel no. 9. Oud kenmerk: F4/S-71001
Signatuur: 1506 Kaartenverzameling Gemeente Arnhem 172
173 Landgoed De lange Hut, Gemeente Arnhem, 1969.03.10 / 1970.03.26Titel: Landgoed De lange Hut, Gemeente Arnhem
Maker: [N.N]
Math. gegevens: 1:5000
Datering: 1969.03.10 / 1970.03.26
Microfiche: 3763
Plaats: LANGE HUT, DE
Vorm: 1 kaart
Techniek vrij: Acuut
Afmeting: 41x36cm
Annotatie: Acte 26.03.1970. Raad 10.03.1969 no. 167.69. Sektie H 1276, 1277 en 1225 55.46.22 HA. Het noorden linksboven. Oud kenmerk: F3-70.094
Signatuur: 1506 Kaartenverzameling Gemeente Arnhem 173
626 De Lange Hut en Grijsoord. Gemeente Arnhem, sectie H, 1971.01.05 - 1976.02.04Titel: De Lange Hut en Grijsoord. Gemeente Arnhem, sectie H
Math. gegevens: 1:5000
Datering: 1971.01.05 - 1976.02.04
Plaats: LANGE HUT, DE
Uitgever: Dienst van de Plantsoenen en Begraafplaatsen, Reiniging en Marktwezen. Afdeling Plantsoenen
Vorm: 1 kaart
Techniek vrij: Acuut
Afmeting: 53,5x56cm
Annotatie: Het noorden linksboven. Oud kenmerk: F4-71.001
Signatuur: 1506 Kaartenverzameling Gemeente Arnhem 626
Waardering van lanen in het buitengebied Arnhem-Noord (uit: Bestemmingsplan Natuurbegraafplaats Heidepol, Gemeente Arnhem)
De nota 'Waardering van lanen in het buitengebied Arnhem-Noord is in november 2005 opgesteld in opdracht van de gemeente Arnhem. In deze nota is een waardering van lanencomplexen en individuele lanen in het buitengebied Arnhem-Noord uitgewerkt.
Het lanencomplex Lange Hut - Grijsoord - Heidepol wat in het buitengebied Arnhem-Noord gelegen is wordt beoordeeld als van zeer geringe waarde door de sterke versnippering van het oorspronkelijke gebied als gevolg van de aanleg van de rijkswegen A12 en A50 en vanwege de nog slechts zeer plaatselijke aanwezigheid van enkele fragmenten van lanen.
Het gebied Lange Hut - Grijsoord - Heidepol werd omstreeks 1840 tot ontginning gebracht door de vestiging van een paardenrenbaan. Deze werd echter al spoedig opgeheven waarna de grond in 1853 werd gesplitst. Hieruit ontwikkelden zich de landgoederen/buitenplaatsen Heidepol en Grijsoord. Op een gedeelte van Grijsoord werd omstreeks 1914 landhuis Lange Hut gebouwd. Ter versiering en structurering waren alle terreinen voorzien van een rechtlijnig of gebogen lanenstelsel.
Na de vestiging van een instituut voor verstandelijk gehandicapten op het terrein van Heidepol (sinds het midden van de 20e eeuw 's Koonings Jaght geheten) werd rondom de veelheid aan nieuwe paviljoens een nieuwe terreininrichting gerealiseerd waarin een aantal oude lanen wel werden opgenomen, doch nauwelijks meer als zodanig herkenbaar zijn.
Uitsnede uit kaart plangebied Lange Hut-Grijsoord-Heidepol, nota 'Waardering lanen Buitengebied Arnhem-Noord
De huidige oprijlaan van de Harderwijkerweg naar het landhuis op Landgoed Heidepol (F2) wordt in de nota 'Waardering van lanen in het buitengebied Arnhem-Noord als volgt gewaardeerd:
Onderdeel van de landschappelijke parkaanleg op Heidepol die werd aangelegd in samenhang met de bouw van het nieuwe landhuis in 1939.
Oorspronkelijk een van de toegangswegen naar landgoed Heidepol. De slingerende laan voerde vanaf de Harderwijkerweg naar het eindpunt van de lange zichtlaan (F3-F4), waardoor het landhuis ook via deze route kon worden benaderd.
Functie van toegangsweg werd belangrijker in de 2e helft van de 20e eeuw, toen aan het eind van de laan een nieuw huis werd gebouwd.
Functie van ontsluiting is tot op heden behouden.
Bijzonder als laan door de toegepaste boomsoort Berk.
Thans is de laan compleet.
Conclusie: Behouden.
Boomsoort: Berk. Bij verjonging vervangen door dezelfde soort.
Zie ook: De Lange Hut
08 oktober 2011
05 oktober 2011
De Lange Hut
Uit Het Moderne Landhuis in Nederland (1917), pag. 58/59.Het gescande boek is hier te downloaden. De architect is Wilhelm Johan Gerretsen. Het landhuis is gebouwd in 1914 en afgebrand in 1968.
Tekst uit Rijksweg 50 van A tot Z:
In het gebied tussen de Amsterdamseweg, de Koningsweg en de A12/A50 stond tot het einde van de jaren zestig de kapitale villa van het landgoed 'de Lange Hut', in 1968 brandde de villa volledig af. De gemeente Arnhem bedacht zich niet lang: nog geen jaar later werd het landgoed aangekocht en kon de geplande aansluiting tussen ASO en Al2 gerealiseerd worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)