Posts tonen met het label Leiden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Leiden. Alle posts tonen
26 juni 2026
02 juni 2026
27 mei 2026
Aanwijsplaten (645)
Mijn verzen, die ik jong al heb geschreven,
Voordat ik wist een dichteres te zijn,
Als vuurwerk spattend, vonkend en vol leven,
Bruisend als een fontein,
En die als kleine duivels binnendrongen
In ’t rijk dat vol van droom en wierook was,
Mijn verzen, die de dood, de jeugd bezongen,
– En niemand die ze las!
Die op bestofte winkelplanken kwijnen
Waar niemand ze een blik ooit waardig keurt,
Mijn verzen komen, zoals goede wijnen,
Nog wel eens aan de beurt.
26 mei 2026
Japanmarkt 2026 Sieboldhuis Leiden
15 november 2021
Box your book 2020/2021
Een kunstvorm die ik eerlijk gezegd niet kende, ‘box your book’, oftewel maak zelf een verpakking voor één boek. Een initiatief van de Stichting Handboekbinden. De resultaten zijn een lust voor het oog. Hier slechts een paar van de inzendingen, gespot tijdens de Boekkunstbeurs in Leiden.
11 november 2021
Joker Space Joker
Leiden, 7 november 2021. Een beetje een duistere dag zoals je ziet (op film is dat vaak duidelijker dan met een digitale camera valt me op). Nikashi GX-80D met oude Hema Super SR 400, vervaldatum onbekend.
08 november 2021
25 augustus 2019
Meer Oost-Duits glas (bis)
Canon EOS 1200D met een Flektogon 2.8/35, Aus JENA DDR. Foto’s gemaakt in het Museum Volkenkunde in Leiden, augustus 2019.
Zie ook:
Oost-Duits glas
Meer Oost-Duits glas
Analog on digital - Flektogon on Canon EOS
Zie ook:
Oost-Duits glas
Meer Oost-Duits glas
Analog on digital - Flektogon on Canon EOS
24 augustus 2019
Meer Oost-Duits glas
Canon EOS 1200D met een Flektogon 2.8/35, Aus JENA DDR (Zebra). Foto’s gemaakt in het SieboldHuis in Leiden tijdens de tentoonstelling ‘Japans naakt’ (nog te zien t/m 8 september 2019).
Zie ook Analog on digital - Flektogon on Canon EOS voor foto’s bij gewoon daglicht met deze lens, en Oost-Duits glas.
Zie ook Analog on digital - Flektogon on Canon EOS voor foto’s bij gewoon daglicht met deze lens, en Oost-Duits glas.
15 april 2018
29 december 2017
Ferrotypie, circa 1910
Uit de eerder genoemde doos met oude familiefoto’s en verschillende andere documentjes: een kleine ferrotypie van circa 4x6 cm. Het is de enige ferrotypie in de doos dus een vreemde eend in de bijt. Gezien de andere foto’s vermoed ik dat het meisje mijn grootmoeder is, geboren in 1907 in Leiden. Ze ziet eruit als een jaar of drie, wat de foto ongeveer in 1910 plaatst. Bij het determineren heb ik gebruikgemaakt van het geweldige Handboek herkennen fotografische en fotomechanische procedés, waarin ook een paar andere eigenschappen worden beschreven van latere ferrotypieën. Daaruit blijkt dat 1910 een aardige schatting zou moeten zijn.
Het beeld is natuurlijk spiegelverkeerd, wat goed te zien is aan het bord waarop ‘bokking’ te koop wordt aangeboden. Ook is het contrast niet best. Al met al reden genoeg om wat moderne technologieën te gebruiken om de foto wat op te knappen.De foto wordt er heel wat beter van. Er komen ineens allerlei details naar voren en het is opvallend hoe scherp het beeld eigenlijk is, als je de krassen e.d. op het oppervlak een beetje wegdenkt. Over details gesproken:De volwassen dame met bontkraag aan de (nu) rechterkant. Als het de moeder van het meisje is, is het mijn overgrootmoeder. Ik zie niet veel familiegelijkenis maar dat is sowieso lastig. Ze kijkt wat nors maar dat doen mensen op een foto wel vaker.De twee meisjes op de achtergrond. Ze hebben min of meer dezelfde kleren aan maar misschien is het wat kort door de bocht om dan gelijk te stellen dat het een tweeling is. Het uitgestoken hoofd erachter is ook erg aardig, een detail dat ik op de fysieke foto gemist had.Het kleine meisje met een forse vette vingerafdruk over haar gezicht. Ik meen hier trouwens wel familietrekjes te herkennen maar het blijft lastig en volgens mij ook behoorlijk subjectief.Dit is natuurlijk een fraaie uitsnede. De krassen en vlekken hebben de werkelijkheid bijna volledig overgenomen. Wat resteert zijn de vage contouren van een vrouw die waarschijnlijk nooit had gedacht dat ze meer dan een eeuw later nog centraal op een foto terecht zou komen.
Dit artikel is onderdeel van een reeks. Meer lezen? Klik hier.
Het beeld is natuurlijk spiegelverkeerd, wat goed te zien is aan het bord waarop ‘bokking’ te koop wordt aangeboden. Ook is het contrast niet best. Al met al reden genoeg om wat moderne technologieën te gebruiken om de foto wat op te knappen.De foto wordt er heel wat beter van. Er komen ineens allerlei details naar voren en het is opvallend hoe scherp het beeld eigenlijk is, als je de krassen e.d. op het oppervlak een beetje wegdenkt. Over details gesproken:De volwassen dame met bontkraag aan de (nu) rechterkant. Als het de moeder van het meisje is, is het mijn overgrootmoeder. Ik zie niet veel familiegelijkenis maar dat is sowieso lastig. Ze kijkt wat nors maar dat doen mensen op een foto wel vaker.De twee meisjes op de achtergrond. Ze hebben min of meer dezelfde kleren aan maar misschien is het wat kort door de bocht om dan gelijk te stellen dat het een tweeling is. Het uitgestoken hoofd erachter is ook erg aardig, een detail dat ik op de fysieke foto gemist had.Het kleine meisje met een forse vette vingerafdruk over haar gezicht. Ik meen hier trouwens wel familietrekjes te herkennen maar het blijft lastig en volgens mij ook behoorlijk subjectief.Dit is natuurlijk een fraaie uitsnede. De krassen en vlekken hebben de werkelijkheid bijna volledig overgenomen. Wat resteert zijn de vage contouren van een vrouw die waarschijnlijk nooit had gedacht dat ze meer dan een eeuw later nog centraal op een foto terecht zou komen.
Dit artikel is onderdeel van een reeks. Meer lezen? Klik hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)













