24 januari 2020
Iets over framing
“Sommige taalkundigen geloven dat de woorden die wij gebruiken veel minder invloed hebben op de gedachten en waarnemingen van de lezer of luisteraar dan het reeds bestaande conceptuele kader aan de hand waarvan mensen die woorden begrijpen.
De discussie gaat in deze opvatting niet zozeer over het vinden van de juiste woorden maar over de juiste ‘kaders’. Deze gedachtegang, die bekend staat als ‘kadrering’, wordt de laatste jaren vooral gepropageerd door George Lakoff, hoogleraar Cognitieve taalkunde aan de universiteit van Californië. De term ‘belastingverlichting’ roept bijvoorbeeld het idee op van iemand die aan iets pijnlijks lijdt dat moet worden weggenomen. Het kader ‘verlichting’ omvat een held (degene die de pijn verlicht), een slachtoffer (de gekwelde persoon), een misdaad (de kwelling), een schurk (de oorzaak van de kwelling), en een redding (het verlichten van de pijn). Zo bezien is belasting iets wat inherent negatief is, en is het verminderen daarvan een heldhaftige daad waarvoor de belastingbetaler erg dankbaar moet zijn. Lakoff betoogt dat deze specifieke kijk op belastingen telkens wordt versterkt wanneer zij door politici en in de media wordt herhaald.”
Uit:
De wijde lucht omvatten: Een verkenning van de grenzen van het brein
Daniel Tammet
Amsterdam: Nieuwezijds, 2009
ISBN 9789057122705
De discussie gaat in deze opvatting niet zozeer over het vinden van de juiste woorden maar over de juiste ‘kaders’. Deze gedachtegang, die bekend staat als ‘kadrering’, wordt de laatste jaren vooral gepropageerd door George Lakoff, hoogleraar Cognitieve taalkunde aan de universiteit van Californië. De term ‘belastingverlichting’ roept bijvoorbeeld het idee op van iemand die aan iets pijnlijks lijdt dat moet worden weggenomen. Het kader ‘verlichting’ omvat een held (degene die de pijn verlicht), een slachtoffer (de gekwelde persoon), een misdaad (de kwelling), een schurk (de oorzaak van de kwelling), en een redding (het verlichten van de pijn). Zo bezien is belasting iets wat inherent negatief is, en is het verminderen daarvan een heldhaftige daad waarvoor de belastingbetaler erg dankbaar moet zijn. Lakoff betoogt dat deze specifieke kijk op belastingen telkens wordt versterkt wanneer zij door politici en in de media wordt herhaald.”
Uit:
De wijde lucht omvatten: Een verkenning van de grenzen van het brein
Daniel Tammet
Amsterdam: Nieuwezijds, 2009
ISBN 9789057122705
23 januari 2020
You’re in my story
Fotograaf: Marco de Groot. Model: Akbar Simonse.
Labels:
Akbar,
Akbar Simonse,
ansichtkaarten,
dvd,
fotografie
dubblefilm - Solar
Olympus Trip met dubblefilm - Solar. Niet echt mijn ding. Ik had een pakketje met verschillende dubblefilm-rolletjes gekocht en er zitten aardige varianten tussen (zie hier), maar dit vind ik persoonlijk een van de minste.
Camera: Olympus Trip. Locatie: omgeving Panoven/Breuly, even buiten Zevenaar.
Camera: Olympus Trip. Locatie: omgeving Panoven/Breuly, even buiten Zevenaar.
22 januari 2020
Walkabout – LINE Camera: Natural
21 januari 2020
If Not
Het is natuurlijk de goden verzoeken om een oude rol Agfa Isopan IF te ontwikkelen in caffenol. Aan de andere kant wil je misschien toch weten wat er gebeurt als je dat doet. Welnu, dit is wat er gebeurt. Op sommige foto’s is nog vaag iets van een herkenbaar beeld te zien, op andere heeft het resultaat nog het meest weg van een vloeistofdia uit de jaren zestig. Gelukkig heb ik nog meer van zulke rollen. Volgende experiment: ontwikkelen in Kodak Professional D-76, daar lijken aardige resultaten mee behaald te zijn. Misschien ook liever een zonnige dag kiezen.
Canon EOS 500 met Agfa Isopan IF, ASA 40, vervaldatum juli 1974, geschoten op ISO 6.
Oh ja, hoe zit het met de verrassende kleuren als je de film hebt ontwikkeld in caffenol? Dat ligt aan de Epson Scan-instellingen van de Perfection V850 Pro. Als je daar kiest voor ‘Monochroom negatief’ blijft standaard het Beeldtype ‘48‑bit kleuren’ geselecteerd. Ik heb dat maar zo gelaten deze keer, om te zien wat het resultaat is.
Canon EOS 500 met Agfa Isopan IF, ASA 40, vervaldatum juli 1974, geschoten op ISO 6.
Oh ja, hoe zit het met de verrassende kleuren als je de film hebt ontwikkeld in caffenol? Dat ligt aan de Epson Scan-instellingen van de Perfection V850 Pro. Als je daar kiest voor ‘Monochroom negatief’ blijft standaard het Beeldtype ‘48‑bit kleuren’ geselecteerd. Ik heb dat maar zo gelaten deze keer, om te zien wat het resultaat is.
20 januari 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)













