zevenaar.nl:
De openbare ruimte in de wijk Zonnemaat krijgt een opfrisbeurt. In tegenstelling tot andere projecten is gestart zonder concrete plannen.
20 juni 2018
19 juni 2018
Hear the crescendo building
De site Genealogie Online biedt nu een optie voor het automatisch laten inkleuren van oude zwart-wit-foto’s (zie hier). Sommige mensen kunnen het dan niet laten om te zien wat er gebeurt als je zo’n service iets laat doen waar ’ie eigenlijk niet voor bedoeld is, zoals het inkleuren van een infaroodfoto. Het resultaat is heel aardig, zie hierboven.
Voor de beeldvorming ook nog even dezelfde foto laten inkleuren op Algorithmia. Her resultaat blijkt anders, dus Genealogie Online gebruikt in elk geval niet die engine voor het inkleuren.De oorspronkelijke foto vind je in het artikel De infraroodomgeving: Crescendo.
Voor de beeldvorming ook nog even dezelfde foto laten inkleuren op Algorithmia. Her resultaat blijkt anders, dus Genealogie Online gebruikt in elk geval niet die engine voor het inkleuren.De oorspronkelijke foto vind je in het artikel De infraroodomgeving: Crescendo.
Labels:
Algorithmia,
Colorize Photos,
Genealogie Online,
infrarood
18 juni 2018
Waar is Johan Fredrik gebleven?
‘Onze mensen dienen zodanig geselecteerd te worden dat hun persoonlijkheid ondergeschikt is aan onze belangen. Dit houdt niet in’, had hij eraan toegevoegd, ‘dat zij onder moeten gaan in een nummersysteem. Essentieel is dat ze zich onze instelling eigen maken en die ook in hun eigen leven toepassen. Zo blijven ze alert voor eventuele gevallen in hun kennissenkring. Zodra zij ervan overtuigd zijn dat hun door ons gevormd bestaanspatroon de enige juiste manier van leven is, zullen zij dit aan anderen overdragen.’
Bovenstaand citaat is niet afkomstig uit een intern memo van een groot bedrijf uit Silicon Valley maar uit Bever & Co van Johan Fredrik uit 1968. Dit boekje is gered uit een stapel oude boeken bij een kringloopwinkel en het blijkt zeer de moeite waard. Fredrik schrijft alsof hij dat al decennia doet, maar uit de tekst op de achterflap blijkt dat dit zijn debuut is.
Het eigen leven was belangrijk, alleen daarbij was men betrokken. De kunstenaar kroop als een verblinde in zijn eigen verbeelding rond en slaakte kreten van zielsverdriet, manifesteerde zich voor het hongerende en veeleisende publiek als een idool dat ’s avonds na de voorstelling zijn verdiensten uittelt en ineenzakt zodra hij zich onbespied waant. Hij kan zijn gevoelens immers beter onder woorden brengen, hoewel een ander precies hetzelfde voelt.
Op het internet is bijna niets te vinden over Fredrik. Een Google-zoekopdracht met de twee zoekstrings “Johan Fredrik” “Bever & Co” (tussen aanhalingstekens) levert zelfs maar twee treffers op. Zoeken naar alleen “Johan Fredrik” is haast ondoenlijk omdat legio Nederlanders door de eeuwen heen Johan Fredrik als voornamen hadden. Ook zoeken bij dbnl levert niets op, hoewel die site toch ontzettend veel informatie over de Nederlandse letteren bevat. Zoeken op “Bever & Co” levert een onverwacht hoog aantal bedrijven op die ook echt zo heten. Je zou bijna denken dat JF het erom gedaan heeft.Johan Fredrik - Bever & Co
1968, Uitgeverij Contact, Amsterdam
Uit de serie ‘Auteurs van de tweede eeuwhelft’
Bovenstaand citaat is niet afkomstig uit een intern memo van een groot bedrijf uit Silicon Valley maar uit Bever & Co van Johan Fredrik uit 1968. Dit boekje is gered uit een stapel oude boeken bij een kringloopwinkel en het blijkt zeer de moeite waard. Fredrik schrijft alsof hij dat al decennia doet, maar uit de tekst op de achterflap blijkt dat dit zijn debuut is.
Het eigen leven was belangrijk, alleen daarbij was men betrokken. De kunstenaar kroop als een verblinde in zijn eigen verbeelding rond en slaakte kreten van zielsverdriet, manifesteerde zich voor het hongerende en veeleisende publiek als een idool dat ’s avonds na de voorstelling zijn verdiensten uittelt en ineenzakt zodra hij zich onbespied waant. Hij kan zijn gevoelens immers beter onder woorden brengen, hoewel een ander precies hetzelfde voelt.
Op het internet is bijna niets te vinden over Fredrik. Een Google-zoekopdracht met de twee zoekstrings “Johan Fredrik” “Bever & Co” (tussen aanhalingstekens) levert zelfs maar twee treffers op. Zoeken naar alleen “Johan Fredrik” is haast ondoenlijk omdat legio Nederlanders door de eeuwen heen Johan Fredrik als voornamen hadden. Ook zoeken bij dbnl levert niets op, hoewel die site toch ontzettend veel informatie over de Nederlandse letteren bevat. Zoeken op “Bever & Co” levert een onverwacht hoog aantal bedrijven op die ook echt zo heten. Je zou bijna denken dat JF het erom gedaan heeft.Johan Fredrik - Bever & Co
1968, Uitgeverij Contact, Amsterdam
Uit de serie ‘Auteurs van de tweede eeuwhelft’
Labels:
1968,
boeken,
dbnl,
Johan Fredrik,
Uitgeverij Contact
Huji - Film for Professial
Huji is een iOS-app die af en toe een kunstmatig lichtlek op je foto plaatst. Veel meer ‘innovatiefs’ is er zo op het eerste gezicht niet aan te ontdekken. Meer info vind je hier. Zie ook het vreselijk over-de-toppe artikel op Elle:
This Is the Disposable Camera App All the Cool Kids Are Using on Instagram van maart 2018.
Labels:
Huji,
iOS,
iPhone-apps,
spelling
16 juni 2018
15 juni 2018
14 juni 2018
Kodacolor 200 in caffenol
Foto’s van een rol verlopen Kodacolor 200 (datum onbekend), ontwikkeld in caffenol, standontwikkeling 70 minuten met één keer tussentijds kiepen. C-41-film in caffenol is altijd wat lastig en ook hier zijn de resultaten niet heel goed, hoewel de bovenste foto wel een mooie zachte uitstraling heeft (vgl. met de 2e foto uit deze post).
Labels:
C-41,
Caffenol,
Canon EOS 500,
stand development
Vroeger is een ander land
“Ha! De ambulantie-wagen! ... Op het einde van de straat”
Paneel uit het album 4 avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, Franquin/Dupuis, oorspronkelijk uitgegeven in 1966 (Franse versie in 1950).
Als je googelt op ambulantie-wagen zie je dat het woord voorheen redelijk gangbaar was. Je ziet het vooral in oudere Vlaamse kranten.
Paneel uit het album 4 avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, Franquin/Dupuis, oorspronkelijk uitgegeven in 1966 (Franse versie in 1950).
Als je googelt op ambulantie-wagen zie je dat het woord voorheen redelijk gangbaar was. Je ziet het vooral in oudere Vlaamse kranten.
Labels:
België,
Dupuis,
Franquin,
Nederlands,
Robbedoes en Kwabbernoot,
spelling,
strips,
taal
Vroeger is een ander land
“Krijgen ze een vermindering met hun kaart van talrijke huisgezinnen?”
Tekening uit het album 4 avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, Franquin/Dupuis, oorspronkelijk uitgegeven in 1966 (Franse versie in 1950).
Gezinsbond (1921-heden):
“Op 8 mei 1921 werd onder de naam Bond der Talrijke Huisgezinnen een sociale vereniging opgericht ter verdediging van het gezin. Bij de stichting waren betrokken: pater Valère Fallon, generaal Lemercier en senator V. Volckaert. Fallon, hoogleraar in de sociale wetenschappen aan de universiteit van Leuven, bestudeerde het vraagstuk van de grote gezinnen sinds lang en achtte de tijd rijp voor een familiale politiek. Generaal Lemercier liep reeds in 1920 met de gedachte rond een bond voor grote gezinnen op te richten naar Frans model en betrok er de socialistische senator Volckaert bij "om te voorkomen dat het werk een eenzijdige stempel zou krijgen" (De Donder 1990-1379). Hoewel de oprichters Franstaligen waren, trokken ze toch meteen Vlaamse kaart, onder meer door de uitgave van hun Nederlandstalig ledenblad: 'Driemaandelijksch Blad van den Belgischen Bond der Talrijke Huisgezinnen'. Minister van staat Michel Levie werd de eerste voorzitter en Frans Van Cauwelaert werd ondervoorzitter (De Maesschalck 1998-1378). In 1927 wijzigde de Bond zijn naam in de Bond der Kroostrijke Gezinnen.”
Tekening uit het album 4 avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot, Franquin/Dupuis, oorspronkelijk uitgegeven in 1966 (Franse versie in 1950).
Gezinsbond (1921-heden):
“Op 8 mei 1921 werd onder de naam Bond der Talrijke Huisgezinnen een sociale vereniging opgericht ter verdediging van het gezin. Bij de stichting waren betrokken: pater Valère Fallon, generaal Lemercier en senator V. Volckaert. Fallon, hoogleraar in de sociale wetenschappen aan de universiteit van Leuven, bestudeerde het vraagstuk van de grote gezinnen sinds lang en achtte de tijd rijp voor een familiale politiek. Generaal Lemercier liep reeds in 1920 met de gedachte rond een bond voor grote gezinnen op te richten naar Frans model en betrok er de socialistische senator Volckaert bij "om te voorkomen dat het werk een eenzijdige stempel zou krijgen" (De Donder 1990-1379). Hoewel de oprichters Franstaligen waren, trokken ze toch meteen Vlaamse kaart, onder meer door de uitgave van hun Nederlandstalig ledenblad: 'Driemaandelijksch Blad van den Belgischen Bond der Talrijke Huisgezinnen'. Minister van staat Michel Levie werd de eerste voorzitter en Frans Van Cauwelaert werd ondervoorzitter (De Maesschalck 1998-1378). In 1927 wijzigde de Bond zijn naam in de Bond der Kroostrijke Gezinnen.”
Abonneren op:
Posts (Atom)














