11 juli 2021
Juffrouw Sjaantje
Soms valt je blik ineens ergens op. Bijvoorbeeld op een strippaneeltje in een oude Guust Flater, Flagrante flappende flaters (R3) uit 1977. Deze vrouwelijke collega wordt in de Nederlandse albums normaliter Juffrouw Jannie genoemd. Geen idee hoe Juffrouw Sjaantje erdoorheen is geglipt – in de rest van het album heet ze wel Jannie. Als ik eens ergens een moderne uitgave zie liggen, ook maar eens kijken of dit ooit is aangepast.
10 juli 2021
09 juli 2021
08 juli 2021
07 juli 2021
Jétje
Ik was laatst in Appelscha (ja, je kunt een blogartikel écht zo beginnen) en daar vond ik in een soort kringlooploods een stripalbum met de naam Pinkie Pienter - De grote wedstrijd, van de hand van Johan Hendrik Koeleman. Het zag eruit als iets wat ik uit mijn jeugd zou moeten kennen maar het zei me echt helemaal niets.
In de Comiclopedia op lambiek.net staat inderdaad It was widely distributed all across the Netherlands, dus misschien is er gewoon ergens een lacune in mijn geheugen. Het artikel is trouwens erg interessant. Wat denk je bijvoorbeeld van:
Koeleman might have never created a comics series if it weren't for his young nephews. One day in 1951 he visited his brother and heard that his sons read Hergé's 'Tintin'. Yet they couldn't get through the stories because the artwork was too fastidious and the plots too complicated. Koeleman decided to make a comic book especially for them. He imitated Hergé's artwork, but wrote a simpler story fit for young kids. Instead of a young adult like Tintin he made his protagonist a smart young boy, named 'Pinkie Pienter'.
Of: While Koeleman had artistic expertise it is clear that creating a children's comic book was quite a challenge for him. He went through great efforts trying to mimick Hergé's signature style, the “Ligne Claire” (“Clear Line”) and made a recognizable watered-down version, to say the least. Contrary to Hergé he kept his drawings simple and not too detailed. Everything is drawn in a loose style, without attention to anatomy, perspective, proportion or depth. Many backgrounds are very linear. All machinery, vehicles, planes, rockets, buildings, forests,... look unconvincing, while people and animals are stiff.
Overigens is het exemplaar van de strip dat ik vond er erg slecht aan toe: het valt dankzij royaal aangebracht plakband nog net niet uit elkaar. Maar ik heb er dan ook maar 30 eurocent voor betaald. Bovendien vond ik ’m vooral interessant vanwege de inhoud, niet om het object zelf. Al met al heb ik weer van alles geleerd.
06 juli 2021
Dubbel belicht
Ik heb het al eens eerder gehad over de risico’s die je loopt als je tweedehands een of meerdere filmrollen koopt, via bijv. Marktplaats of een kringloopwinkel. Een van die risico’s is dat je een film pakt die al volgeschoten blijkt te zijn. Dat is hier het geval geweest. De foto zijn dus dubbel belicht, hoewel dat niet overal goed te zien is. De man en de hond op de foto’s zijn mij in elk geval onbekend.
05 juli 2021
★★★★★
Kraaien in het paradijs van Ellen de Bruin werd me aangeraden door iemand die mijn smaak goed kent en inderdaad, vijf sterren, prima leesvoer. Zie ook Ontsnappen is geen optie (Groene).
04 juli 2021
03 juli 2021
Een lange weg te gaan
Een slak, bezig met de beklimming van hunebed D52 bij Diever, juni 2021.
Olympus AZ-330 Superzoom met Lomography Lady Grey 400, ontwikkeld in Rodinal.
02 juli 2021
De kleur van oude ansichtkaarten
Nikashi GX-80D met Lomography Color Slide/X-Pro 200
Foto 1 en 2: uitzicht vanaf het dijkje bij de parkeerplaats aan de Markerwaarddijk
Foto 3: Katwijk aan Zee
01 juli 2021
Joodse begraafplaats Veenhuizen
Een foto van de laatste resterende grafsteen op de Joodse begraafplaats Veenhuizen, genomen eind juni 2021. Op Wikipedia kun je hierover lezen:
Nu is er op de begraafplaats nog slechts één grafsteen te vinden. Het is de grafsteen van Jetta Jacoba Bargerbuhr (1809-1862), de vrouw van Izaak Nathan Nieuwied, onderwijzer, koster, ritueel slachter en voorganger van de synagoge in Veenhuizen. Zij overleed op 23 september 1862 te Veenhuizen.
De vertaalde tekst op de steen luidt: Hier is het graf van een gewaardeerde vrouw, een flinke vrouw, echtgenote van Ieziek Niewied, begraven met veel eer op de 2e dag Rosj Hasjana (Nieuwjaar) 5623. Moge haar ziel gebundeld worden in de bundel des levens. Jetta Jacoba Niewied, geboren Bargebuhr. Overleden 23 september 1862.
Als je niet weet waar je moet zoeken, kan het begraafplaatsje lastig te vinden zijn. Op de satellietkaart hierboven zie je de locatie van de Joodse begraafplaats (de rode cirkel) ten opzichte van de reguliere begraafplaats oftewel het Vierde Gesticht (de rode rechthoek op de kaart). De Joodse begraafplaats ligt aan het einde van de Kerklaan, alleen is het laatste deel van deze weg afgesloten door een hek. Je kunt wel verder lopen over een voetpad parallel aan de Kerklaan, tot je rechts het bosje met de begraafplaats ziet. Je moet dan nog wel onder twee schrikdraden door maar laat je daardoor niet weerhouden. Volgens Wikipedia is de begraafplaats vrij toegankelijk. 30 juni 2021
‘IJselijk leelijk haar!’
Elize Baart, foto afkomstig van de pagina Photograph album of Dutch admirers van het Darwin Correspondence Project (University of Cambridge). Op deze pagina valt te lezen ‘Darwin received the photograph album for his birthday on 12 February 1877 from his scientific admirers in the Netherlands’.
Het citaat uit de titel van deze post komt uit Multatuli's ‘Hansje’, Jeroen Brouwers, Maatstaf, jaargang 41 (1993), een erg lezenswaardig artikel over Multatuli, Mina Kruseman (soms gespeld als Krüseman) en Elize Baart. Over dat kapsel zullen de meningen anno 2021 inmiddels veranderd zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)
























