Gespot op Blogonious:
11 maart 2008
Hype

(trimgel.be)
Kijk, deze mensen zeggen tenminste waar het op staat. Wat definities van 'hype' die op het internet te vinden zijn:
Nieuwsfeit dat plotseling overdreven veel aandacht krijgt in de media, en net zo snel weer uit het nieuws verdwijnt.
(gevonden op www.mijnwoordenboek.nl/vertaal/NL/NL/hype)
Modegril, die bijna altijd overwaait.
(gevonden op 4umi.com/web/glossarium)
06 maart 2008
02 maart 2008
Tramsnelheden
In De Volkskrant van 23 februari staat een opiniestukje over het invoeren van een maximumsnelheid voor trams (De Claim: Tramdoden). Schrijver Broer Scholtens geeft een aardige analyse van het relatieve gevaar van trams ten opzichte van personenauto's, omgerekend naar het aantal vervoerde passagiers. Zijn conclusie: "De stadstram is nu veiliger dan de personenauto".
Helaas gaat de schrijver in de laatste alinea de mist in. Hij schrijft: "Blijft de vraag of de aangekondigde veiligheidsmaatregelen zoden aan de dijk zullen zetten. Neem de maximumsnelheid voor de tram: die moet 50 kilometer per uur worden, net als voor de auto. Er is alleen geen tram die zo hard kan. In Den Haag rijdt een stadstram gemiddeld 22 kilometer per uur; 40 wordt nauwelijks gehaald."
Ik heb in een vorig leven zelf bij de HTM gewerkt en weet uit ervaring dat de Haagse trams gemakkelijk 70 kilometer per uur kunnen halen, zeker op lange rechte stukken, en daarvan zijn er aardig wat in Den Haag. Overigens heb ik me zelf altijd verbaasd over het ontbreken van een maximumsnelheid voor trams in de stad. Ik denk dat een maximumsnelheid binnen de bebouwde kom zeker geen kwaad kan.
Helaas gaat de schrijver in de laatste alinea de mist in. Hij schrijft: "Blijft de vraag of de aangekondigde veiligheidsmaatregelen zoden aan de dijk zullen zetten. Neem de maximumsnelheid voor de tram: die moet 50 kilometer per uur worden, net als voor de auto. Er is alleen geen tram die zo hard kan. In Den Haag rijdt een stadstram gemiddeld 22 kilometer per uur; 40 wordt nauwelijks gehaald."
Ik heb in een vorig leven zelf bij de HTM gewerkt en weet uit ervaring dat de Haagse trams gemakkelijk 70 kilometer per uur kunnen halen, zeker op lange rechte stukken, en daarvan zijn er aardig wat in Den Haag. Overigens heb ik me zelf altijd verbaasd over het ontbreken van een maximumsnelheid voor trams in de stad. Ik denk dat een maximumsnelheid binnen de bebouwde kom zeker geen kwaad kan.
Bored with the internet

Van xkcd - A webcomic of romance, sarcasm, math, and language. Klik op de afbeelding voor een grotere versie.
01 maart 2008
Last.fm
Last.fm is een online muziekservice die bijhoudt welke muziek je speelt en op basis daarvan met suggesties voor soortgelijke muziek komt. Je zou Last.fm kunnen vergelijken met internetradio maar het biedt meer. Zo kun je eenvoudigweg de naam van een favoriete artiest invullen. Last.fm speelt dan eerst een nummer van die artiest af en komt vervolgens met vergelijkbare muziek. Tijdens het afspelen wordt er informatie gegeven over de artiest. Je kunt eventueel naar een volgend nummer springen als iets niet in de smaak valt, maar dat is mij nog niet overkomen. Een ideale manier om nieuwe muziek te ontdekken.
Je kunt Last.fm voor Windows of de Mac downloaden via www.last.fm. Zie ook dit blogartikel en het Wikipedia-artikel over Last.fm.
Je kunt Last.fm voor Windows of de Mac downloaden via www.last.fm. Zie ook dit blogartikel en het Wikipedia-artikel over Last.fm.
29 februari 2008
Zaterdagmiddagsoundbytes
Het is de laatste tijd een stuk rumoeriger op straat geworden. Niet alleen door de auto's, brommers en scooters, maar ook op plekken waar alleen voetgangers komen. Hoorde je vroeger alleen mensen hardop praten als ze z'n tweeën of drieën aan de wandel waren, tegenwoordig is ook de helft van de solowandelaars op vol volume een gesprek aan het voeren. Lang leve de mobiele communicatie.
Een paar soundbytes, opgevangen afgelopen zaterdagmiddag in het centrum van Arnhem.
"Neeee, ik wil niet mailen of chatten, ik wil iemand zien."
"Maar luister nou, ik ken die jongen helemaal niet!"
"Ach gut, gaan we ineens huiselijk doen?"
Het vervelende is dat je onbewust hele contexten uit die losse zinnetjes gaat bouwen. Je krijgt allemaal inkijkjes gepresenteerd waar je niet om gevraagd hebt, en ergens voel je je nog schuldig ook, omdat het lijkt alsof je aan het luistervinken bent.
"Alsof de straat is overgenomen door autisten", zoals een goede kennis van ons het laatst kenschetste.
Een paar soundbytes, opgevangen afgelopen zaterdagmiddag in het centrum van Arnhem.
"Neeee, ik wil niet mailen of chatten, ik wil iemand zien."
"Maar luister nou, ik ken die jongen helemaal niet!"
"Ach gut, gaan we ineens huiselijk doen?"
Het vervelende is dat je onbewust hele contexten uit die losse zinnetjes gaat bouwen. Je krijgt allemaal inkijkjes gepresenteerd waar je niet om gevraagd hebt, en ergens voel je je nog schuldig ook, omdat het lijkt alsof je aan het luistervinken bent.
"Alsof de straat is overgenomen door autisten", zoals een goede kennis van ons het laatst kenschetste.
Wildernisvlees
Een heel nieuw woord voor me, 'wildernisvlees'. Vandaag liep ik langs het bezoekerscentrum van Park Sonsbeek en daar zag ik dit affiche hangen. Wel een beetje een reality check nadat ik toevallig twee dagen geleden zo'n beest in het wild ben tegenkomen (zie het artikel van eergisteren).

www.wildernisvlees.nl:
"Onze dieren leven in gemengde groepen van mannetjes en vrouwtjes. De aanwas in de kuddes kan dan ook wel 30% per jaar zijn! Helaas groeit de omvang van begraasde natuurgebieden niet even snel. Soms wordt de ruimte in een gebied dan ook te klein. FREE zet dan alles op alles om een nieuw plek voor de dieren te vinden: in Nederland of erbuiten in bijvoorbeeld Letland, Engeland, Frankrijk of Duitsland. Wanneer we elders echt geen ruimte kunnen vinden, bieden we het kwaliteitsvlees van de dieren aan als Wildernisvlees. Bij een waardig leven hoort tenslotte een zo waardig mogelijk einde."
Knap hoe ze netjes over het feit heen stappen dat er dus beesten uit die natuurgebieden geslacht worden. In de ene zin proberen ze ruimte te zoeken, in de volgende bieden ze al kwaliteitsvlees aan. Natuurlijk alleszins beter dan de bio-industrie, maar het valt me toch een beetje rauw op m'n dak, naïeveling die ik ben.
www.wildernisvlees.nl:
"Onze dieren leven in gemengde groepen van mannetjes en vrouwtjes. De aanwas in de kuddes kan dan ook wel 30% per jaar zijn! Helaas groeit de omvang van begraasde natuurgebieden niet even snel. Soms wordt de ruimte in een gebied dan ook te klein. FREE zet dan alles op alles om een nieuw plek voor de dieren te vinden: in Nederland of erbuiten in bijvoorbeeld Letland, Engeland, Frankrijk of Duitsland. Wanneer we elders echt geen ruimte kunnen vinden, bieden we het kwaliteitsvlees van de dieren aan als Wildernisvlees. Bij een waardig leven hoort tenslotte een zo waardig mogelijk einde."
Knap hoe ze netjes over het feit heen stappen dat er dus beesten uit die natuurgebieden geslacht worden. In de ene zin proberen ze ruimte te zoeken, in de volgende bieden ze al kwaliteitsvlees aan. Natuurlijk alleszins beter dan de bio-industrie, maar het valt me toch een beetje rauw op m'n dak, naïeveling die ik ben.
27 februari 2008
Wandelen in de zon
Het lijkt een goedkope titel na het artikel van gisteren, maar ja, eigenlijk was het niet anders. Ik heb vanmorgen met wat vrienden getraind in Apeldoorn (push hands). Aanvankelijk had ik voor later vandaag iets afgesproken maar mijn afspraak mailde rond het middaguur af, dus ik had ineens zeeën van tijd. Nog in de wandelmodus na gisteren besloot ik om van Apeldoorn naar Arnhem te wandelen. Dat is zo'n 25 km, maar tussen de twee steden is het een en al bos.
Ik zal jullie niet vermoeien met nog meer foto's van flora, maar ik ben onderweg wel een stevig brok fauna tegengekomen:

Gelukkig was meneer (het was ontegenzeggelijk een meneer) druk bezig met schurken tegen een boom, dus ik kon 'm tot zo'n twee meter naderen. Hij was absoluut niet in me geïnteresseerd – veel te lekker bezig.
Ik zal jullie niet vermoeien met nog meer foto's van flora, maar ik ben onderweg wel een stevig brok fauna tegengekomen:
Gelukkig was meneer (het was ontegenzeggelijk een meneer) druk bezig met schurken tegen een boom, dus ik kon 'm tot zo'n twee meter naderen. Hij was absoluut niet in me geïnteresseerd – veel te lekker bezig.
26 februari 2008
Boswandeling in de regen
Eindelijk een paar dagen achter elkaar vrij. Ik had me al voorgenomen deze week minimaal één keer een fikse wandeling te maken en ik had bedacht dat dat vandaag moest gebeuren. Vanmorgen toen ik wakker werd regende het, maar volgens het journaal zou het in de middag droog worden, dus de stoute wandelschoenen aangetrokken en er toch maar op uit getrokken.
Route: Dieren --> Velp, door Nationaal Park Veluwezoom. Er loopt een NS-wandelroute door de Onzalige Bossen en via de Posbank. Een korte impressie:


En ja, het regende. Voordat ik wegging, gaf buienradar.nl dit te zien:

In het bos vertaalt zich dat op sommige plekken in dit soort taferelen:

Maar ach, met waterdichte schoenen (enkelhoog gelukkig) en een goede regenjas met capuchon doet niemand je wat.
Het wandelen beviel goed, ondanks de regen, dus ik ben vanaf Velp ook nog naar Arnhem gelopen. En de weerlui hadden gelijk: op zo'n twintig minuten van huis werd het inderdaad droog.
Overigens is er heel wat voor te zeggen om doordeweeks en bij minder weer het bos in te duiken. Op een zonnige zondagmiddag veranderen de meeste Nederlandse bossen in een soort nationaal pretpark: je struikelt over de gezinnen met loslopende honden/kinderen, ATB'ers en nordic walkers. Vandaag ben ik helemaal niemand tegengekomen – en dat is af en toe wel zo fijn.
Route: Dieren --> Velp, door Nationaal Park Veluwezoom. Er loopt een NS-wandelroute door de Onzalige Bossen en via de Posbank. Een korte impressie:
En ja, het regende. Voordat ik wegging, gaf buienradar.nl dit te zien:

In het bos vertaalt zich dat op sommige plekken in dit soort taferelen:
Maar ach, met waterdichte schoenen (enkelhoog gelukkig) en een goede regenjas met capuchon doet niemand je wat.
Het wandelen beviel goed, ondanks de regen, dus ik ben vanaf Velp ook nog naar Arnhem gelopen. En de weerlui hadden gelijk: op zo'n twintig minuten van huis werd het inderdaad droog.
Overigens is er heel wat voor te zeggen om doordeweeks en bij minder weer het bos in te duiken. Op een zonnige zondagmiddag veranderen de meeste Nederlandse bossen in een soort nationaal pretpark: je struikelt over de gezinnen met loslopende honden/kinderen, ATB'ers en nordic walkers. Vandaag ben ik helemaal niemand tegengekomen – en dat is af en toe wel zo fijn.
25 februari 2008
Kauwgum voor de ziel
De Londense kunstenaar Ben Wilson heeft een bijzondere manier gevonden om de straat op te fleuren, op microniveau. In reactie op het grauwe en verrommelde straatbeeld besloot hij platgetrapte stukjes kauwgum op de stoep te beschilderen. De kunstwerkjes hebben dus per definitie een doorsnede van zo'n 2 à 3 centimeter en zijn in het wild te vinden.



Een overzicht van aangetroffen kunstwerkjes is hier te vinden.
Op de site This is Local London staat ook een aardig artikel, met de titel Painting a Gum Trail.
Een artikel over Ben Wilson in Raw Vision ("the world's leading journal on outsider art, art brut and contempoary folk art") vind je hier.



Een overzicht van aangetroffen kunstwerkjes is hier te vinden.
Op de site This is Local London staat ook een aardig artikel, met de titel Painting a Gum Trail.
Een artikel over Ben Wilson in Raw Vision ("the world's leading journal on outsider art, art brut and contempoary folk art") vind je hier.
24 februari 2008
Jean Echenoz: Ravel
Annemarieke stuitte toevallig op de Nederlandse vertaling van het boek Ravel van Jean Echenoz toen ze op zoek was naar een biografie van de componist. We hebben het boek inmiddels allebei gelezen en we zijn het erover eens dat het een van de betere boeken van de laatste tijd is. Interessante perspectiefwisselingen, een goed gedoseerde portie humor en vooral een heel aardig inkijkje in de wederwaardigheden van Ravel in zijn laatste levensjaren. Typisch zo'n boek dat je eigenlijk niet opzij wilt leggen.
Hulde vooral ook aan de vertalers Martin de Haan en Jan Pieter van der Sterre. Je hebt geen moment het idee dat je een vertaling aan het lezen bent. Dezelfde vertalers hebben ook de Nederlandse versie van Au piano uit 2003 voor hun rekening genomen (Aan de piano), dus die staat de komende tijd op het lijstje.

Jean Echenoz: Ravel. 123 pagina's, De Geus, ISBN 978-90-445-0896-3, 2007.
Hulde vooral ook aan de vertalers Martin de Haan en Jan Pieter van der Sterre. Je hebt geen moment het idee dat je een vertaling aan het lezen bent. Dezelfde vertalers hebben ook de Nederlandse versie van Au piano uit 2003 voor hun rekening genomen (Aan de piano), dus die staat de komende tijd op het lijstje.

Jean Echenoz: Ravel. 123 pagina's, De Geus, ISBN 978-90-445-0896-3, 2007.
Grafische uitspattingen
Mensen die geïnteresseerd zijn in 'visueel uitdagend' werk, moeten eens een kijkje nemen op de site van Le Dernier Cri. Als je van dit soort werk houdt, ben je wel even zoet op deze site. Tip: klik links onderin op de link DC Presskit. Hier kun je gratis allerlei interessante pdf's downloaden (rechtsklikken, opslaan als). Ook het weblog is de moeite waard.
23 februari 2008
Favoriete omslagen
Onlangs heb ik voor het eerst sinds mijn verhuizing kans gezien mijn boekenkasten een beetje op orde te brengen. Daarbij kwam ik dit boek tegen, en ik moet bekennen dat ik eigenlijk vergeten was dat ik het had. Toen ik het weer zag, drong het tot me door dat dit qua vormgeving uit die periode (jaren zestig) een van mijn absolute favorieten is. De combinatie van de titel en de blik in de ogen van Wolkers – confronterend maar ontwapenend – spreekt voor mij op de een of andere manier sterk tot de verbeelding. Ik speel zelfs met het idee het op wat groter formaat af te laten drukken en ergens aan de muur te hangen.

Het afschuwelijkste uit Jan Wolkers, Meulenhoffreeks, typografische vormgeving Joost van de Woestijne, omslagfoto Eddy de Jongh

Het afschuwelijkste uit Jan Wolkers, Meulenhoffreeks, typografische vormgeving Joost van de Woestijne, omslagfoto Eddy de Jongh
Abonneren op:
Posts (Atom)

