25 september 2018
De wind waait weg...
Illustraties uit het boek
De wind waait weg...
(Eerste deel van een trilogie 'Hoe het zit')
Margje Toonder-Herblot
In het jaar onzes Heeren MCMXLII uitgegeven door A.J.G. Strengholt te Amsterdam.
De bovenste afbeelding (omslag) is van Marten Toonder, de andere zijn van de hand van de schrijver zelf.
Portret van Margje Herblot uit 1947 afkomstig van de site 'Red een portret', Stadsarchief Amsterdam
De wind waait weg...
(Eerste deel van een trilogie 'Hoe het zit')
Margje Toonder-Herblot
In het jaar onzes Heeren MCMXLII uitgegeven door A.J.G. Strengholt te Amsterdam.
De bovenste afbeelding (omslag) is van Marten Toonder, de andere zijn van de hand van de schrijver zelf.
Portret van Margje Herblot uit 1947 afkomstig van de site 'Red een portret', Stadsarchief Amsterdam
Labels:
1942,
1947,
boeken,
Margje Toonder-Herblot,
Marten Toonder,
WO II
24 september 2018
Moppy (1933)
Bovenstaand ventje doet sterk aan Flipje denken, maar het is Moppy, bedacht door de inktfabriek Gimborn in Zevenaar. Volgens het boek Gimborn/Pelikan, een wereldspeler in Zevenaar is Moppy geïntroduceerd in 1933. Daarmee is het mannetje twee jaar ouder dan Flipje (volgens Wikipedia voor het eerst gepubliceerd in 1935). Waarschijnlijk typisch zo’n geval van verschillende mensen die iets vergelijkbaars verzinnen omdat de tijd daarvoor rijp is. Onderstaande incarnaties van Moppy doen trouwens een stuk minder sterk aan Flipje denken. Moppy is volgens het hierboven genoemde boek vooral te zien geweest in het bedrijfsblad Gimborn Nieuws.
Afbeeldingen afkomstig uit:
Gimborn/Pelikan, een wereldspeler in Zevenaar
Leen den Besten
Uitgave van de Cultuurhistorische Vereniging Zevenaar, 2015
ISBN 9789070374068
Afbeeldingen afkomstig uit:
Gimborn/Pelikan, een wereldspeler in Zevenaar
Leen den Besten
Uitgave van de Cultuurhistorische Vereniging Zevenaar, 2015
ISBN 9789070374068
Labels:
1933,
1935,
2015,
boeken,
Cultuurhistorische Vereniging Zevenaar,
Gimborn,
handelsmerken,
Zevenaar
21 september 2018
Ik ga op vakantie naar Denemarken en ik neem mee ...
... een Agfamatic 108 met Agfacolor HDC-film. Daarna vergeet ik de camera en het volgeschoten rolletje totaal. Misschien dat de film ooit nog eens via een kringloopwinkel bij een hobbyist of zo terechtkomt.
De versteende katechismus
“Bovendien beschikken de neefjes over het paspoort tot de wereld van de volwassenen; het door hen konstant geraadpleegde woudlopershandboek. Oftewel de encyklopedie van standaard-ideeën en konventies. Hierin staat het antwoord voor overal en altijd, ieder gewenst gegeven, iedere aangewezen handelswijze, alle techniese vaardigheden, enz. Deze ingeblikte hoeveelheid kennis bevat de gebruiksaanwijzing voor het oplossen van ieder denkbaar probleem. Het is de vergaarbak van gevestigde opvattingen, waarmee de jeugd de toekomst zodanig kan besturen dat deze niet zal afwijken van het verleden, dat alles een onverbiddelijke herhaling zal zijn. In dit autoritaire handboek zijn alle paden al gebaand en platgetreden. Het is de arbiter van de geschiedenis, de eeuwig geldende wet, die hier wordt overgenomen en gesanktioneerd door de toekomstige erfgenamen van de wereld. Een wereld die voor hen geen enkele verrassing in petto houdt, omdat hij voor eeuwig en altijd vastligt in het woudlopershandboek. In deze versteende katechismus is alles al gezegd. Het enige dat je hoeft te doen is: in praktijk brengen en verder lezen. Het vijandige kamp beschikt over objektieve en rechtvaardige normen. Het woudlopershandboek is een van de weinige volledig onfeilbaar elementen in de gekompliceerde wereld van Disney. In de vijfenveertig strips van ons materiaal waarin het voorkomt, vergist het zich niet één keer, waarmee het zelfs de bijna volmaakte Mickey de loef afsteekt.”
Uit:
Hoe lees ik Donald Duck
Imperialistiese ideologie in de Disneystrip
met een inleiding van Max Arian
Ariel Dorfman & Armand Mattelart
Sunschrift 32
Socialistiese Uitgeverij Nijmegen
Titel van de oorspronkelijke uitgave:
Para Leer al Pato Donald, Valparaiso, Chili 1971
Nederlandse vertaling: Arie Sneeuw
ISBN 90 6168 132 4
Zie ook Kaalgeplukt en doorgekookt
Ariel Dorfman over Donald Duck
(De Groene Amsterdammer)
Uit:
Hoe lees ik Donald Duck
Imperialistiese ideologie in de Disneystrip
met een inleiding van Max Arian
Ariel Dorfman & Armand Mattelart
Sunschrift 32
Socialistiese Uitgeverij Nijmegen
Titel van de oorspronkelijke uitgave:
Para Leer al Pato Donald, Valparaiso, Chili 1971
Nederlandse vertaling: Arie Sneeuw
ISBN 90 6168 132 4
Zie ook Kaalgeplukt en doorgekookt
Ariel Dorfman over Donald Duck
(De Groene Amsterdammer)
Labels:
1971,
boeken,
Chili,
Donald Duck,
Nederlands,
spelling,
Walt Disney
20 september 2018
17 september 2018
Nikon Coolpix 4500 (2002), 2e run
Tweede safari met een Nikon Coolpix 4500 uit 2002. Ook nu weer verrassend goede foto’s. Geen van de foto’s is bewerkt, alles komt rechtstreeks uit de camera.
Labels:
2002,
2018,
Nikon Coolpix 4500,
Zevenaar
Waar is Biebop gebleven?
In Het Suske en Wiske-album De tamtamkloppers lijken onze helden ineens over zelfbesef te beschikken. Jerom zweeft aan een tekstballon en gebruikt een andere tekstballon om zijn vrienden de weg te wijzen. Lambik vindt zijn knuppel te klein en tekent zelf een grotere, en iemand komt achter een strippaneel terecht. Vandersteen heeft hier duidelijk iets ontdekt en past het ook ineens op flinke schaal toe. In een krantenstrip valt zoiets wellicht minder op dan in een album.
In feite ‘weten’ de stripfiguren dat ze in een tweedimensionale stripwereld leven. Maar zoals bij veel wat in reeksen gebeurt, is deze kennis in volgende afleveringen niet heel erg relevant, de fabrieksinstellingen van de reeks worden doorgaans gereset. De helden worden niet veel ouder en beginnen de meeste verhalen gewoon weer volledig onbevangen. Het is ook lastig om uit een eenmaal gelezen, dichtgeklapt album te ontsnappen. En Biebop? Die is uit de werkelijkheid verdwenen. Misschien dat we ’m terugvinden als we heel voorzichtig het bovenste laagje van het betreffende paneeltje afschrapen.
In feite ‘weten’ de stripfiguren dat ze in een tweedimensionale stripwereld leven. Maar zoals bij veel wat in reeksen gebeurt, is deze kennis in volgende afleveringen niet heel erg relevant, de fabrieksinstellingen van de reeks worden doorgaans gereset. De helden worden niet veel ouder en beginnen de meeste verhalen gewoon weer volledig onbevangen. Het is ook lastig om uit een eenmaal gelezen, dichtgeklapt album te ontsnappen. En Biebop? Die is uit de werkelijkheid verdwenen. Misschien dat we ’m terugvinden als we heel voorzichtig het bovenste laagje van het betreffende paneeltje afschrapen.
Labels:
1953,
Suske en Wiske,
Willy Vandersteen
Abonneren op:
Posts (Atom)

















