Paskutinis skambutis, 209, Vaclovas Straukas

Rakauskas Romualdas, via Lietuvos muzieju kolekcijos

Trottinette

Jongen met zelfgemaakte fiets met het voorwiel van een step. In Belgisch Limburg ook wel een trottinette. Bron : Pierre Leonavicius, (maart 2007) 

Periode: september 1944 

Type: Foto 

Vervaardiger: A. Hustinx 

Auteursrecht: DiaArchief Mr. A. Hustinx

Via: Beeldbank WO2

Hipstamatic: Sergio + Chamorro

Alphons Hustinx

Bij toeval stuitte ik via de site Beeldbank WO2 (‘namens de deelnemende instellingen beheerd door het NIOD’) op fotograaf Alphons Hustinx, de man die je hierboven ziet. Via de zoekfunctie op Beeldbank WO2 kon ik filteren op deze fotograaf en het resultaat is gerust indrukwekkend te noemen. Enorm veel erg goede foto’s. Als ik tijd heb, zal ik de komende tijd af en toe eens iets van de man plaatsen. 

Op Beeldbank WO2 staat nog het volgende bijschrift bij deze foto: 

De fotograaf Fons (Alphons) Hustinx met hoed op, voor een Duitse 'Schlafwagen'. 

Een bezoeker van onze beeldbank voegt eraan toe: 'Hustinx maakte zijn kleuren­opnamen tijdens de bezetting met een Leica op Agfacolor Neu Farbumkehrfilm. Deze eerste moderne diafilm in kleinbeeld­formaat – in 1936 op de markt gebracht door IG Farben – stond na de oorlog aan de basis van de bekende merknaam Agfachrome, een kleurendiafilm die tot 1985 werd geproduceerd. Speciale fotoboeken zoals Agfacolor, das farbige Lichtbild (1938) werden uitgebracht om Agfacolor Neu te promoten. Diafilm was vervolgens vele decennia de keuze van professionele fotografen op zoek naar de beste kleurweergave.'

Periode: 1948 

Type: Foto 

Vervaardiger: A. Hustinx 

Auteursrecht: DiaArchief Mr. A. Hustinx

Stukjes kubistisch taartschot

April 2025.

‘Jij geen vis vandaag’

Via Beeldbank WO2

Voormalige sigarettenfabriek Palazzo

Leuk om de ‘moskee van Naarden’ eens in het echt te zien. 

Foto’s: april 2025.

Aanwijsplaten (586)

Meer aanwijsplaten

Per saldo

PER SALDO

Het meest begeerde lijf wordt eens beroofd 

van al wat ons verrukte en verleidde,

wanneer de zijden schil tot schors vergrooft,

de kwalen er verliefd hun naam in snijden.

Dan zal het als een dorre winterboom

slechts lege nesten in zijn kruin bewaren

en na de laatste weggevlogen droom

de bijlslag van de dood als mild ervaren.

Dit lijf, dat ons tot last is en tot lust,

waarvoor wij trouw beloven en verraden,

waarvan de bloedvlam nooit geheel geblust

wordt met berouw om steeds dezelfde daden,

is in de grafkuil lekkernij voor maden.

Soms heb je geluk en stuit je op een onverwachte schat op een onverwachte plek. Dit boekje vond ik in een kringloopwinkel in Bussum – overigens een van de beste die ik in jaren heb bezocht – en het bleek echt een verborgen parel. Ik kende de dichter niet, maar zal hem niet licht vergeten. Na één pagina was ik al verkocht.

Per saldo, Herluf van Merlet 

Uitgeverij A.A.M. Sols/J.-P. Barth 

’s-Gravenhage, zonder jaartal [1961]

Aanwijsplaten (585)

Meer aanwijsplaten

‘Als voormalig kerkgebouw nog redelijk herkenbaar’

Denksportcentrum Bussum, voormalig kerkgebouw. 

Gebouwd als Christelijke Gereformeerde Kerk. 

In 1929 Gereformeerde Kerk in Hersteld Verband. 

Vanaf 1946 Nederlands Hervormde Johanneskerk. 

Vanaf 1977 buiten gebruik als kerkgebouw. 

Reliwiki: ‘Als voormalig kerkgebouw nog redelijk herkenbaar.’ 

Foto’s: maart 2025.

Hipstamatic: Chivas + Port Moresby

Aanwijsplaten (584)

Meer aanwijsplaten

Moterys prie jūros, 1, Stanionis Vytautas

Stanionis Vytautas, via Lietuvos muzieju kolekcijos

Teekenaars

[Dit artikel is onderdeel van een reeks. Als je hier klikt, zie je alle artikelen op een rijtje.] 

“Ook de technici bekleedden in het kamp een bevoorrechte positie, de technici en de teekenaars. Zij beschikten over wat gereedschap en hadden in leege benedenhuizen simpele werkplaatsen en ateliers ingericht. Tot de taak van de technici behoorde het onderhoud van de woningen en het vervaardigen van de voorwerpen die in het kamp noodig waren, terwijl de teekenaars eenvoudige landschappen en stillevens moesten vervaardigen die door de kunsthandels in de stad verkocht konden worden.” 

Uit: De dood zit op het vinkentouw (pag. 49), Niels Jacob van Heerne

Toen ik het bovenstaande stukje las, moest ik denken aan een tekening die ik ooit uit de nalatenschap van mijn grootouders heb gekregen. Ik had die tekening al eens online gezet. Mijn grootvader was blokcommandant in Kamp Duindorp, en een flink aantal geërfde spullen had met het kamp te maken (zie hier).

 

Over de ‘teekenaar’, J. Snellinckx, kon ik toentertijd niets vinden. Tegenwoordig wel, zie bijvoorbeeld hier (zelfde handtekening op het schilderij als op de tekening). We moeten hier natuurlijk wel in het midden laten of het hier om een geïnterneerde of om een bewaker gaat. 

Als ik het goed heb, zien we op de tekening een van de poortjes van de Zeezwaluwhof in Duindorp. Ik ben laatst nog eens gaan kijken, maar aan de hand van de tekening kan ik echt niet bedenken welke van de poorten het is. Hieronder zie je twee foto’s vanaf de Houtrustweg, maart 2025.

Overigens vond ik ooit in het Haags Gemeentearchief een foto van het dichtmetselen van de Zeezwaluwhof in 1945. Die foto had ik destijds al eens gepost, maar ik kan de oorspronkelijke versie in het archief niet meer vinden (de oude link werkt niet meer). Daarom, bij wijze van herhaling, nogmaals hier.