07 juni 2023
‘Een authentieke presentator’
05 juni 2023
Art imitating art
04 juni 2023
03 juni 2023
02 juni 2023
01 juni 2023
De korte handtekening
Morgue
In de eerste aflevering van de Poëziepodcast met als gast Menno Wigman hoorde ik zijn vertaling van het gedicht Kleine Aster (1912) van de Duitse dichter Gottfried Benn. Het is zeker twintig jaar geleden dat ik de Duitse versie van dit gedicht las en net als toen was ik ook nu van de Nederlandse versie zeer onder de indruk. Het oorspronkelijke gedicht gaat als volgt:
M’n gedachten namen een vreemde wending. Gottfried Benn had in een lijkenhuis gewerkt, wat de insteek een beetje verklaart, en ik dacht, waar ken ik dat toch van? Na wat peinzen was er ineens een oh ja.
Ein ersoffener Bierfahrer wurde auf den Tisch gestemmt.
lrgendeiner hatte ihm eine dunkelhellila Aster
zwischen die Zähne geklemmt.
Als ich von der Brust aus
unter der Haut
mit einem langen Messer
Zunge und Gaumen herausschnitt,
muß ich sie angestoßen haben, denn sie glitt
in das nebenliegende Gehirn.
Ich packte sie ihm in die Brusthöhle
zwischen die Holzwolle,
als man zunähte.
Trinke dich satt in deiner Vase!
Ruhe sanft,
kleine Aster!
In een grijs verleden, toen in nog in Den Haag woonde, heb ik daar bij De Slegte een boek gekocht over de Sloveense kunstschilder Jože Tisnikar. Ook deze man heeft in een mortuarium gewerkt en wist die ervaring op een bijzondere manier te verwerken. Zie bijvoorbeeld dit:
Sommige mensen zullen het misschien morbide vinden maar ik vind het troostende kunst. Het idee dat er in de kille en onverschillige kosmos zoiets bestaat als lichtpuntjes van onbaatzuchtig medeleven. Ook in het aardse tranendal is soelaas te vinden. Ook in Mordor groeien bloemen.
De Nederlandse versie van Kleine Aster, vertaald door Menno Wigman:
Een verzopen bierbezorger werd op de tafel gehesen.
Iemand had een donkerlichtlila aster
tussen zijn tanden geklemd.
Toen ik vanuit de borstkas
onder de huid
met een lang mes
tong en gehemelte uitsneed,
moet ik haar aangestoten hebben, want ze gleed
in de aangrenzende hersenen.
Ik bedde haar in zijn buikholte
tussen de houtwol
toen hij werd dichtgeregen.
Drink je dronken in je vaas!
Rust zacht,
31 mei 2023
Wazige luchten
Ik heb zoiets wel eens eerder gezien op Google Street View maar ik ben er nog niet achter wat het precies is, zo’n wazige vlek in de lucht.
21 Alley 3, Lane 359, Fujin St, Taipei
30 mei 2023
“Er luistert toch niemand”
“Een kamer in het verleden. In het najaar van 2010 verbleven vijftien proefpersonen, die allen het woord als voertuig van hun gedachten en gevoelens hanteren, een week lang in een drijvende bungalow, aangemeerd aan een onbewoond eiland in het Lauwersmeer. Vijftien schrijvers, cabaretiers, denkers en dichters werden er eenzaam opgesloten, zonder enige vorm van elektronische communicatie met de buitenwereld. Alleen De Avondenrecorder stond hen ter beschikking, waarop zij hun belevenissen en bespiegelingen inspraken.”
29 mei 2023
Abonneren op:
Posts (Atom)